Wyniki wyszukiwania dla hasła: Teatr Ateneum w Warszawie

"Chamy z Rozmaitości i Pany z Ateneum" - to tytuł spotkania, które odbędzie
się jutro w Warszawie (Instytut Teatralny, Al. Ujazdowskie 45, godz. 19).
Temat: antagonizmy między warszawskimi teatrami. Inspiracja: słynny artykuł
Młynarskiego w Rzepie. Prowadzący - Roman Pawłowski, uczestnicy: Jarzyna,
Gruszczyński, Elżbieta Baniewicz. Jakoś nie mogę się oprzeć wrażeniu, że
będzie to spotkanie z tezą :-) A temat wydaje mi się dość bez sensu - żeby
chociaż TR kontra Narodowy...
Mimo wszystko może być ciekawie z racji uczestników. Ja niestety obecna nie
będę, bo... wybieram TR (próba czytana sztuki Fritza Katera). Zatem jeśli
ktoś by się wybrał, niech się wrażeniemi podzieli koniecznie.
Pozdr
maia




| Napisz, napisz. W związku z sesją i dwiema magisterkami na głowie -
| wzmagam aktywność newsową :-)
|
| Skad ja to znam... Prace magisterska pisalam niecaly rok temu i robilam
| wtedy WSZYSTKO, zeby tylko tej pracy nie pisac. Zyskalo na tym co prawda
| wiele innych projektow, ale przed samym pracy oddaniem spalam tyle co kot
| naplakal. Ale sie udalo, trzy literki przed nazwiskiem mam i teraz sobie
| moge na "Grease" jechac. Choc nie ukrywam, ze na cos ambitniejszego tez
sie
| w tej Wawie bym wybrala...
| Powodzenia w pisaniu prac
| Malfina
|

w takim razie zobacz jeszcze raz "Wujaszka Wanie" w teatrze Ateneum w
Warszawie. W głonych rolach Fronczewski i Barciś...rewelacja!

crossmen


Witam.
Jak najsensowniej wjechac do Wawy od strony Janek, zeby ominac korki
w Raszynie i na Al. Krakowskiej? Czy warto w Nadarzynie odbic na
Pruszkow i pojechac Al. Jerozolimskimi, czy Aleje J. sa rowniez
zazwyczaj zakorkowane? Moze lepiej do Wawy wjezdzac Polczynska? A
moze jakis inny tajemniczy sposob na wjazd od strony pd-zach? :) Tak
zeby jechac, niekoniecznie szybko, ale jechac zamiast czekac w
korkach :)
Dodam, ze chcialbym sie dostac w okolice dworca Warszawa Powisle,
Wybrzeza Kosciuszkowskiego, teatru Ateneum i szpitala Srodmiejskiego
w okolicy godz. 17tej.
pzdr.
B.

Witam,

Dodam, ze chcialbym sie dostac w okolice dworca Warszawa Powisle,
Wybrzeza Kosciuszkowskiego, teatru Ateneum i szpitala Srodmiejskiego
w okolicy godz. 17tej.


Jesli przyjedziesz od strony Radomia skręć w prawo i jedx przez Konstancin.
Wyjedziesz na Powsinska, Wislostrade i w konsekwencji dojedziesz w okolice w
ktore sie wybierasz.

Jesli od Katowic to za Nadarzynem w prawo i dalej jak wyzej.

Pod Ateneum nie parkuj, bo tam sa miejsca parkingowe dla okolicznych
mieszkancow i jak wracaja z pracy to nie maja gdzie postawic samochodu.
Pod szpitalem tez nie parkuj bo tam sa miejsca dla odwiedzajacych chorych
warszawiakow i nie beda mieli gdzie zaparkowac.

Pod  dworcem nie parkuj..... -:))))
No moze w okolicyu dworca beda miejscowki -:))

Najlepiej postaw samochod pod Torwarem, wsiadz w autobus 155 (nie zapomnij o
bilecie), ktory zawiezie Cie pod szpital.

:)))




Jak najsensowniej wjechac do Wawy od strony Janek, zeby ominac korki
w Raszynie i na Al. Krakowskiej? Czy warto w Nadarzynie odbic na
Pruszkow i pojechac Al. Jerozolimskimi, czy Aleje J. sa rowniez
zazwyczaj zakorkowane? Moze lepiej do Wawy wjezdzac Polczynska? A
moze jakis inny tajemniczy sposob na wjazd od strony pd-zach? :) Tak
zeby jechac, niekoniecznie szybko, ale jechac zamiast czekac w
korkach :)
Dodam, ze chcialbym sie dostac w okolice dworca Warszawa Powisle,
Wybrzeza Kosciuszkowskiego, teatru Ateneum i szpitala Srodmiejskiego
w okolicy godz. 17tej.


To raczej nie masz juz korków na wjeździe, a raczej na wyjeździe. Ja
bym leciał dprzez Janki, jesli na początku Raszyna by był korek, to za
kościołem w lewo i lecisz prosto do Jerozolimskich i nimi do centrum.


Od dzis ulica wierzejskiego :-)

Dzisiaj wybrałem się na mały deszczowy spacerek po Warszawie :-)
Idąc sobie Krakowskim Przedmieściem w stronę Świętokrzyskiej co 2 metry
(dosłownie) wisiał plakat wierzejskiego... tak sie zastanawiałem czy
przypadkiem na te kilka dni nie zmienic nazwy ulicy...
plakat były wszedzie.. na słupach, na znakach, na barierkach od przejśc
podziemnych na wysokości ASP, na słupach teatru ateneum. Dosłownie wszedzie
gdzie sie dało...
No ale cóż... dzisiaj procesje więc trzeba było pewnie rozleklamować swoją
gębę.

Następna sprawa.
Ulica Nowy Świat :) Piękny deptak z pieknym znakiem wjazdu... Znak OK, ale
nie bardzo rozumiem zdanie na białej tabliczce "Nie dotyczy pojazdów
obsługujących posesje od numeru 22-52 oraz 31-49"
Przeciez skoro posesje od numeru 22 do 52 więc chyba są zawarte w niej
numery od 31 do 49. :-)

Pozdrawiam



Witam. Do jakiego teatru polecacie się wybrać na lekką, dobrą komedię?


Na pewno "Kolacja dla glupca" w Ateneum. Ale tego (zreszta innych tez)
nie graja codziennie... Moze cos we Wspolczesnym...

Zależy mi na tym, aby nie trzeba było dokonywać rezerwacji i żeby


Z tym moze byc kiepsko, chociaz jeden bilet to moze sie trafic...

strój, na jaki jest tam zwyczaj, mógłby być "luźniejszy" (bedę w
Warszawie przejazdem).


No problem.

  MJ


 18 Sep 2002 11:11:04 GMT, e-Shrek :

czy ktos orientuje sie gdzie w Warszawie mozna kupic stroboskop? NAjlepij
dzis.


LTT: http://www.ltt.com.pl/
Mieszczą się w okolicach Rakowieckiej.

Sklep Teatrum koło Teatru ateneum (tylko, że oni czynni do 16.00)

Conrad na Placu Konstytucji (chyba do 19.00).

pozdrawiam,

maciek


Pytanie brzmi: Czy ktos moze polecic dobry (i w miare tani) ASO Nissana w
Warszawie, lub dobre i sprawdzone nie-ASO?? Z gory dziekuje za odpowiedz.


Jesli chodzi o nie-ASO, to polecam firme Japan Auto Service na Jaracza
(naprzeciwko Teatru Ateneum). Robilem tam rozne rzeczy w moim Sunny - zawsze
wszystko bylo OK.


Poszukuje jakiegos dobrego warsztatu dla mojej
japonki (Mazda 626'92) z okolic Siedlec/Warszawy.
Chodzi mi oczywiscie o jakis niedrogi a porzadny:).


W Warszawie - polecam Japan Auto Service na ul. Jaracza (naprzeciwko teatru
Ateneum). Numer znajdziesz w ksiazce telefonicznej :-)

Robilem u nich swojego Nissana i bylem b. zadowolony za kazdym razem. Maja
pojecie o Japonczykach i kilka zaprzyjaznionych warsztatow
specjalistycznych - na przyklad takich, ktore wykonuja silentblocki do
Toyoty Celiki (zalewane na goraco).

Pozdrawiam


| Poszukuje jakiegos dobrego warsztatu dla mojej
| japonki (Mazda 626'92) z okolic Siedlec/Warszawy.
| Chodzi mi oczywiscie o jakis niedrogi a porzadny:).

W Warszawie - polecam Japan Auto Service na ul. Jaracza (naprzeciwko
teatru
Ateneum). Numer znajdziesz w ksiazce telefonicznej :-)


Juz nie - gmnia wymowila im dzierzawe, bo sprzedaje teren.. Przeniesiony na
Podlesna (na dole). Jest tam taki warsztat z polowka 126p wiszaca na plocie.
Blacharstwo, lakiernictwo, elektryka, mechanika. Mechanike prowadza tam
wlasnie ludzie z Jaracza.

Andy


Czwartek 19 lipca 2007

Warsztaty bębniarskie, jak co tydzień o godz. 17.00, po warsztatach jam session

Piątek 20 lipca 2007

Reggae Day - Początek godz. 18.00 - koniec godz. 22.00
Yardee Sound (Sosnowiec)
Korek (Libero - Będzin)
Rootsbwoy (Dandimite! Sound - Częstochowa) Magister (Ex Fire Flex Crew - Opole) Earl Jacob (Tisztelet Sound - Warszawa) ToNowy (Wspólny Mianownik - Bytom)

Sobota 21 lipca 2007

Hip Hop Day - Początek godz. 14.00 - koniec godz. 22.00
Świeża Crew (Sosnowiec)
The Defecould (Przemyśl & Erade - Sosnowiec)
2 Kroki (Sosnowiec)
Just Majk (Sosnowiec)
Szpila & Łysy (Myszków)
Emełde (Sosnowiec)
Difens (Dąbrowa Górnicza)

W programie imprezy również pokazy Breakdance, Graffiti oraz wolne mikrofony.

Niedziela 22 lipca 2007

Przedstawienie dla dzieci p.t. „Wędrowny lalkarz” w wykonaniu teatru Ateneum. – godz. 17.00,
Po spektaklu koncert zespołu coverowego „Prima Band"

Na wszystkie imprezy wstęp wolny.
Ogródek mieści się w Parku Sieleckim w Sosnowcu w miejscu gdzie kiedyś znajdował się amfiteatr.

No własnei, ja mam ten swój teatr w moim mieście, ale tam nawet nei chce m isię zglądać;/
Poszłam na "romea i Julię" i doznałam szoku, ktoś, kto nei luybił teatru zniechęcił sie jeszcze bardziej, nie myślałam, że można tak zepsuć taką sztukę;/
Dlatego też rzadko bywam, choć bardzo lubię, ale nie ma to jak profesjonalizm, więc Warszawa i Kraków górą!! Dobrze, że mam do stolicy niedaleko, teraz będę częściej zaglądać do Ateneum, a także do narodowego;)

----------------------------------------------------------



Opis

miejsce urodzenia: Radzymin, Polska
data urodzenia: 1966-04-10
stan cywilny: żona Paulina; troje dzieci: Ewa (1999); Karol (2000); Wiktor (2002)

Polski aktor. W 1990 roku ukończył PWST w Warszawie. 24 stycznia 1991 roku odbył się jego debiut teatralny. Występuje na scenach teatrów warszawskich: Współczesnego, Ateneum, obecnie pracuje w Teatrze Narodowym.

--------------------------------------------------------



Miejsce urodzenia: Warszawa, Polska
Data urodzenia: 1935-01-11


Marian Kociniak to aktor Teatru Ateneum w ktorym wystepuje od 1959 roku . Widzom znany głównie z niezapomnianej roli Franka Dolasa w słynnej polskiej komedii "Jak rozpętałem drugą wojnę światową". Jego dorobek aktorski obejmuje wiele wspaniałych , lecz niestety drugoplanowych ról. Jest absolwentem PWST Warszawa - Wydziału Aktorskiego

nadal wkurza mnie (od wczoraj), że teatr ateneum odwołał sztukę, na którą czekałam niecierpliwie; wiem, że to niczyja wina, ale jestem zła
Mnie też nadal to wkurza.

Dziwny dzień dzisiaj. Fajny początek, a później było już tylko gorzej. Brak prądu w połowie Warszawy spowodował, że komunikacja miejska zwariowała, a tym samym trasą, której pokonanie zajmuje mi zwykle 30-35 minut, jechałam ponad 1,5 godziny. I przez to nie dotarłam na mój ulubiony wykład.

A weekend zapowiada się tragicznie. Kolokwium ze statystyki w niedzielę (!!!) o 17 I nie wiem kiedy się nauczę

Urodził się 16 kwietnia 1959 roku w Warszawie

Zawodowo...
Absolwent warszawskiej PWST, przez 20 lat grał na deskach stołecznego Teatru Ateneum . Jego przygoda ze śpiewaniem zaczęła się w wieku 12 lat, kiedy to wystąpił na festiwalu Piosenki Harcerskiej w Siedlcach. Grał min. w filmach ‘Cień’, ‘Przypadek’, ‘Historia niemoralna’. Największą popularność przyniosła mu rola Piotra Rafalskiego w serialu ‘Klan’, którą gra z powodzeniem od 1997 roku.

O sobie...
W mojej pracy najbardziej lubię... różnorodność..możliwość bycia innym człowiekiem niż jestem
Gdybym nie został aktorem byłbym... pewnie mechanikiem samochodowym
Nie wyobrażam sobie życia bez..... ryzyka
Fascynuje mnie…. wszystko, co nowe, o czym jeszcze nie wiem
Boję się... samotności
Najbardziej żałuję... niczego nie żałuje
W wolnym czasie... układam kolejny plan zajęć
W plecaku/w kieszeni zawsze mam...... kluczyki do samochodu
Najczęściej w łóżku.. śpię
Jak wygram Jak Oni Śpiewają to..... nic się w moim życiu nie zmieni...będę oczekiwał na następne propozycje udziału w kolejnym interesującym show:)


Informacja z wczoraj, przeoczyłam...



Aktor teatralny i filmowy Marian Glinka zmarł w Warszawie w wieku 65 lat - poinformowała Aleksandra Malcher z warszawskiego Teatru Ateneum.



Marian Glinka urodził się 1 lipca 1943 roku w Warszawie. Był uczniemSzkoły Baletowej, w 1968 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie.

Po studiach, w latach 1968- 72, był związany z warszawskim Teatrem Ludowym, występował w Teatrze Komedia i w Teatrze Dramatycznym, gdzie współpracował z Gustawem Holoubkiem. W latach 1985-1989 występował w Teatrze Nowym.

Jego kariera związana była nie tylko ze stolicą. W latach 1989-1991 grał w krakowskim Teatrze im. Słowackiego, a od połowy lat 90. - we wrocławskim Teatrze Współczesnym. Od 1997 roku pracował w warszawskim Teatrze Ateneum.

Glinka ma w swoim dorobku także role filmowe. W 1966 roku zadebiutował w komedii muzycznej Jana Rutkiewicza. Występował w "Podwieczorku przy mikrofonie" i w kabarecie Jana Pietrzaka.

Grał m.in. w filmach "Za ścianą" i "Barwy ochronne" Krzysztofa Zanussiego, w serialach "Dom" i "Doktor Murek" oraz w komedii Stanisława Barei "Nie ma róży bez ognia". Ostatnio także w "Quo Vadis" Jerzego Kawalerowicza i "Rysiu" Stanisława Tyma.

*******************************************

[']

Jacek Chmielnik, ukochany przez publiczność za jego niezapomniane role w filmach "Vabank" i "Kingsajz", nie żyje. Poraził go prąd w jego domu letniskowym pod Włodawą.



Aktor wypoczywał wraz z rodziną pod Włodawą. Wczoraj wieczorem zszedł do piwnicy, bo jak się okazało, zepsuła mu się hydrofornia. Stanął w kałuży rozlanej wody i wtedy poraził go prąd. Niestety, mimo reanimacji zmarł.

Jacek Chmielnik zasłynął rolami w dwóch częściach komedii "Vabank" Juliusza Machulskiego, a także "Kingsajzie" tego reżysera. Ostatnio prowadził teleturniej "Kochamy polskie seriale" w TVP. Ale znany był nie tylko z ekranu. Za swoje role teatralne zebrał wiele prestiżowych nagród.

Przez całe życie związany był z teatrem. Debiutował na deskach warszawskiego Ateneum w 1975 roku, od razu gdy tylko skończył Wydział Aktorski łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej. Występował także w Łodzi, Kaliszu, Poznaniu i Krakowie. W latach 1993-1996 był dyrektorem Teatru Nowego w Łodzi. Od dziesięciu lat był reżyserem w łódzkim Teatrze Powszechnym.

Źródło: dziennik.pl

Smutna wiadomość


Zmarł Jan Kociniak
mar, PAP, IAR
2007-04-20, ostatnia aktualizacja 2007-04-20 18:52

Wybitny aktor Jan Kociniak zmarł w Warszawie w wieku 69 lat - podał Teatr Ateneum.
Kociniak to m.in. niezapomniany Gucio z "Pszczółki Mai" i Kubuś Puchatek z kreskówki Disneya.

Ostatnio grał m.in. w serialach "Złotopolskich", "Na dobre i na złe", "Samo życie".

Aktorstwo studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, w której dyplom uzyskał w 1961 roku. Po studiach nawiązał współpracę z Teatrem Ateneum. Współpracował także z Teatrem Kwadrat i Syrena w Warszawie.


Źródło

Mam małe pytanko- Czy Wala wróci na plan Plebanii...aha i tak z czystęj ciekawości : która z aktorek gra jej rolę ?
To mój debiut na tym forum, pozdr.


Wraca w Poniedziałek 16 Stycznia ) Gra ją Dorota Nowakowska, aktorka teatru Ateneum w Warszawie. Coś jescze, bo wiem sporo (ze skromnością)

[ Dodano: 09-01-2006, 18:05 ]
Dzięki Jordan za rekomendację !!

26 maja zmarł w Warszawie w wieku 72 lat znakomity aktor Marek Walczewski.

Był absolwentem krakowskiej PWST (1960). Początkowo związał się z teatrami krakowskimi: w latach 1960-64 występował w Teatrze im. Słowackiego, a w latach 1964-72 w Starym Teatrze. Od roku 1972 był aktorem teatrów stołecznych: Współczesnego, Ateneum i Studia. Najdłużej związany był z Teatrem Dramatycznym, gdzie występował w latach 1976-82, 1992-96 i 1997-2004.
W filmie zadebiutował w roku 1963 w Pasażerce. W swojej karierze zagrał ponad osiemdziesiąt ról filmowych, m.in. w Ruchomych piaskach (główna rola), Trzeciej części nocy, Weselu, Świętym Mikołaju pilnie poszukiwanym, Ziemi obiecanej, Domu moich synów, Nocach i dniach, Śmierci prezydenta, Golemie (główna rola), Spotkaniu na Atlantyku, Vabanku II, Grze w ślepca (główna rola), Drugiej stronie słońca (główna rola), Nikt nie jest winien (główna rola), Chichocie Pana Boga (główna rola), Głosie (główna rola), Dwóch księżycach i Ubu królu. Grał także w wielu serialach, m.in. w S.O.S., Polskich drogach i 13 posterunku.
Po raz ostatni pojawił się na dużym ekranie w roku 2004 w filmie Ono.


Super gość.

Aktor Jacek Chmielnik zginął tragicznie

(dziennik.pl/PAP/IAR )

Popularny aktor Jacek Chmielnik zginął porażony prądem w swoim domu letniskowym w Suchawie pod Włodawą. Miał 54 lata.

Chmielnik znany jest m.in. z takich filmów jak "Kingsajz" czy "Vabank" 1 i 2 Juliusza Machulskiego oraz "Między ustami a brzegiem pucharu" Zbigniewa Kuźmińskiego. Grał także w serialach, m.in. "Warto kochać" oraz "Na dobre i na złe", a także filmach "Przyjaciele wesołego diabła", "Nad Niemnem" oraz "Polskie drogi".

W 1975 roku ukończył Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi. W tym samym roku zadebiutował jako aktor na scenie teatru Ateneum w Warszawie. Występował także w Kaliszu, Łodzi, Poznaniu i Krakowie. Za swe role teatralne został wyróżniony kilkoma prestiżowymi nagrodami. W latach 1993-1996 był dyrektorem Teatru Nowego w Łodzi. Od 1997 roku jest reżyserem w Teatrze Powszechnym w Łodzi.

_______________________________________________


Zmarł znany aktor Jan Kociniak

Wybitny aktor filmowy i teatralny Jan Kociniak zmarł w Warszawie w wieku 69 lat, po długiej i ciężkiej chorobie - podał Teatr Ateneum.



Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie...


10.03 (sobota) godz. 18.00

Jean Genet: „POKOJÓWKI” – spektakl Teatru Ateneum z Warszawy

reżyseria Ewelina Pietrykowiak

obsada: Joanna Pokojska (Claire) , Maria Ciunelis (Solange), Małgorzata Pieńkowska (Pani)

Jacek Wakar („Życie Warszawy”, 16.01.2006): S ą (...) „Pokojówki" w Ateneum przedstawieniem precyzyjnym, efektem dojrzałej lektury arcydzieła Geneta, przy którym twory modnych wciąż młodych brutalistów można skwitować tylko wzruszeniem ramion. Seansem w teatrze okrucieństwa, pełnym wytrzymanych do końca słów i gestów, z których niemal każdy mógłby zabić. Bo purpura wykwintnej sukni w tym teatrze i rozmazany róż na policzkach Claire tak bardzo przypominają jedyne ciepło w tym świecie - czerwień krwi. Przed nią nie ma jak uciec.

Cena biletu: 45 zł, a na kartę stałego widza 36 zł

Lecz czas na małą niespodzianke Dwa słowa i bilet macie za 10 zł

Urodzony 20.10.1957 r. w Rawie Mazowieckiej.
W 1981 roku ukończył PWST w Warszawie, jednak już wcześniej zadebiutował w filmie. Aktor charakterystyczny, obsadzany albo w rolach służbistów (policjantów, żołnierzy) albo zbirów. Od 20 lat aktor warszawskiego Teatru Ateneum.

źródło filmweb


Katarzyna Groniec (ur. 22 lutego 1972 w Zabrzu) - polska aktorka i piosenkarka.
W 1988 roku na Festiwalu Młodych Talentów w Poznaniu zdobyła główna nagrodę, następnie wystąpiła w polskim musicalu - "Metro", gdzie zagrała rolę Anki. Występowała obok m.in. Roberta Janowskiego i Edyty Górniak. Od tego czasu, przez kilka lat współpracowała z teatrem "Buffo" w Warszawie gdzie wystąpiła m.in w spektaklach: Do grającej szafy grosik wrzuć, Grosik 2, Obok nas i Tyle miłości. Po rozstaniu z Teatrem Buffo zaczęła występować w Teatrze Ateneum, w którym gra w spektaklu 3xPiaf. więcej info na lastfm

Lubię ja, nawet bardzo. Zaraziłem się jej twórczością od jednej znajomej z last'a

Pani Małgosia gra w teatrze Ateneum w Warszawie. Jej role w przedstawieniach to:

Nastazja Pietrowna Ziabłowa w "Śnie wujaszka" Fiodora Dostojewskiego,
(premiera 1996 r.)

Młoda mężatka w "Korowodzie" Arthura Schnitzlera,
(premiera 1997 r.)

Franusia w sztuce "Szalony dzień czyli Wesele Figara"
(premiera 1997 r.)

Helena w "Wujaszku Wani" Antoniego Czechowa,
(premiera 1998 r.)

Juliasiewiczowa w "Moralności pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej,
(premiera 1999 r.)

Pani w "Pokojówkach" Jeana Geneta,
(premiera 2006 r.)

Moim marzeniem jest wybrać sie do Warszawy na przedstawienie z panią Małgosią. A może ktoś z was już był? Jeśli tak to opowiedzcie

DNI TEATRU ATENEUM Z WARSZAWY - XI edycja

07 Marca 2007, środa godzina 20:00
KRÓL EDYP
Jedno z największych arcydzieł literatury dramatycznej. Opowieść o bezsilności człowieka, kruchości jego szczęścia, walce rozumu i woli z niedostępną dla ludzkiego poznania wszechmocą przeznaczenia.
Obsada:
Piotr Fronczewski
Teresa Budzisz-Krzyżanowska
Jerzy Trela, Krzysztof Gosztyła,
Jerzy Kamas, Jan Kociniak,
Marian Kociniak, Tadeusz Borowski, Grzegorz Damięcki,
Gustaw Holoubek

08 Marca 2007, czwartek godzina 20:00
ALBUM RODZINNY
Obsada:
Anna Dereszowska, Dorota Nowakowska, Grzegorz Damięcki, Tomasz Kozłowicz, Jan Matyjaszkiewicz, Arkadiusz Nader, Andrzej Poniedzielski

09 Marca 2007, piątek godzina 20:00
POKOJÓWKI
Obsada:
Maria Ciunelis
Joanna Pokojska
Małgorzata Pieńkowska
Współczesna sztuka francuska z połowy XX w. Dwie pokojówki przebierają się w suknie swojej chlebodawczyni i odgrywają jej rolę. Ta zabawa ujawnia skrytą potrzebę uwolnienia się od zależności, tęsknotę za zmianą własnego losu. Pomaga wytrzymać trudną rzeczywistość. Sztuka rozgrywa się jakby w świecie masek, przebierania się, zmian osobowości, nawet błazenady. Przedstawia ostry konfliky między rolą społeczną a prawdą o człowieku.

"Znany pisarz i publicysta amerykański Kurt Vonnegut zmarł w Nowym Jorku w wieku 84 lat"
http://wiadomosci.onet.pl/1517710,12,item.html
[*]

EDIT

"Zmarł Andrzej Kurylewicz, kompozytor, pianista, trębacz, puzonista i dyrygent."
http://muzyka.onet.pl/10179,1518597,newsy.html
[*]

EDIT

"Wybitny aktor Jan Kociniak zmarł w Warszawie w wieku 69 lat - podał Teatr Ateneum."
http://film.onet.pl/0,0,1522970,wiadomosci.html
[*]

"Francuski aktor Jean-Pierre Cassel zmarł w czwartek w wieku 74 lat "
http://film.onet.pl/0,0,1522750,wiadomosci.html
[*]

EDIT

"Wybitny aktor Jan Kociniak zmarł w Warszawie w wieku 69 lat - podał Teatr Ateneum."
http://film.onet.pl/0,0,1522970,wiadomosci.html
[*]

[*][*][*

Pamiętny głos Kubusia Puchatka i Gucia z "Pszczółki Mai".......

177

Absolwent warszawskiej PWST z 1969 roku.
Jest aktorem teatrów Stolicy: Ziemi Mazowieckiej (1969-72), Rozmaitości (1972-82) oraz Teatru Ateneum
urodziłem sie w 1947r i 1957r.. o tym nie wiedziałem. grałem w Gwardi Warszawa.
"jestem kandydatem Sojuszu Lewicy Demokratycznej w nadchodzących wyborach do Senatu RP."
No i jeszcze jestem geofizykiem, Tytuł naukowy: doc. dr hab., mój nr telefonu 764 Dr nauk o kulturze fizycznej
Fajnie dowiadywać się o sobie nowych rzeczy .

Teatr jest fantastycznym miejscem, jeżeli nie wkrada się tam nuda, rutyna, sztampowe, zachowawcze odgrywanie dobrze znanych sztuk... Kiedyś w Teatrze Powszechnym wystawiono "Skąpca" Moliere'a. Przyjechali aktorzy teatru Ateneum z Warszawy, a główną rolę zagrał Piotr Fronczewski. Coś pięknego. Cała sala trzęsła się ze śmiechu.

Sztuka teatralna to coś bardziej intymnego od kina, które stało się już dawno tanią rozrywką... Naprawdę warto czasem wydać te ciężko zarobione pieniądze na miły wieczór w teatrze, najlepiej z przedstawicielem płci przeciwnej... ;)

Co to za film? Na necie znalazłem informacje tylko po niemiecku, inny aktor o polskim brzmieniu to Tadeusz Zelski. Istnieje kopia w języku polskim ?


Żelski Tadeusz to przybrane imię i nazwisko Tadeusza Bricka (1898–1944) aktora występującego w teatrach i kabaretach Wilna i Warszawy, m.in. w Teatrze Polskim, Ateneum i Qui pro Quo.

http://portalwiedzy.onet.pl/72432,,,,zelski_tadeusz,haslo.html

nie wiem czy można się z nim jakoś skontaktować, bo narazie sama jeszcze dokładnie się tym nie interesowałam, będę pewnie próbować, w związku ze stroną, ale narazie mam z nią takie problemy natury technicznej, że póki co nie chcę, żeby o niej wiedział... nie wiem czy Bartosz ma jakiegoś menagera, ale możesz spróbować napisać do Artramy, która produkuję serial NDiNZ:

ARTRAMA Sp. z o. o.
serial "Na dobre i na złe"
ul. Kazimierzowska 3, 02-589 Warszawa

bądź do Teatru Ateneum, w którym gra:

Teatr im.Stefana Jaracza w Warszawie
00-378 Warszawa, ul.Jaracza 2

oczywiście z dopiskiem: "Dla Bartosza Opani"

Dziś, żeby być gwiazdą, nie trzeba wcale studiować w szkole teatralnej czy filmowej. Wystarczy stać się znanym z tego, że jest się znanym
..... http://www.przeglad-tygodnik.pl/index.php?site=kultura&name=261

Czyli ...rozmowa z Grażyną Barszczewską (ur. w 1947 r.)

- aktorka teatralna i filmowa. Krakowską PWST ukończyła w 1970 r., kiedy to zadebiutowała na scenie w "Czajce" Czechowa w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie. Od 1972 r., przez dziesięć lat, występowała na deskach warszawskiego Teatru Ateneum. Potem weszła w skład zespołu Teatru Polskiego, gdzie występuje do dziś; w latach 1995-1997 grała we wrocławskim Teatrze Współczesnym. Na swoim koncie ma ponad 150 ról w teatrze, filmie (do historii przeszła jej rola Niny w serialu wszech czasów "Kariera Nikodema Dyzmy"), występy w Kabarecie Dudek, w radiu, na estradzie, a także piosenki, m.in. z repertuaru Piwnicy pod Baranami. Dziś poza swoim macierzystym Teatrem Polskim gościnnie występuje na innych scenach warszawskich (m.in. w Romie, Ateneum, Kwadracie i Komedii), a także w Krakowie, Kaliszu, Tarnowie i Wrocławiu. W czerwcu w słupskim Nowym Teatrze odbyła się premiera wyreżyserowanej przez Grażynę Barszczewską sztuki "Zazdrość" Ester Vilar.

A jeżeli jest tak jak na wstepie to ja ...protestuję aby państwo finansowało wszelakie ...wyższe szkoły aktorskie i filmowe

Artur Żmijewski (ur. 10 kwietnia 1966 w Radzyminie) - polski aktor filmowy i teatralny. W 1990 roku ukończył PWST w Warszawie.

Występował w latach 1989-1991 w Teatrze Współczesnym, w latach 1991-1992 w Teatrze Ateneum, a od 1998 roku występuje w Teatrze Narodowym.

Filmografia [edytuj]

* Katyń (2007), jako Artur, rotmistrz 8-go Pułku Ułanów
* Fałszerze - powrót Sfory (2007), jako Kruk
* Odwróceni (2007), jako policjant Paweł Sikora
* Świadek koronny (2007), jako policjant Paweł Sikora
* Bezmiar sprawiedliwości (2006), jako Jerzy Kuter
* Karol - papież, który pozostał człowiekiem (2006), jako J. Popiełuszko
* Wszyscy jesteśmy Chrystusami (2006), jako kolega Adasia
* Tylko mnie kochaj (2006), jako Adam
* Nigdy w życiu! (2004), jako Adam
* Ławeczka (2004), jako Piotr
* W pustyni i w puszczy (2001), jako Władysław Tarkowski
* Wyrok na Franciszka Kłosa (2000), jako Aschel
* Pierwszy milion (2000), jako Likwidator
* Headquarters: Warsaw (1999), jako Karol
* Ostatnia misja (1999), jako podinspektor Krzysztof Myszkowski
* Na dobre i na złe (1999) jako doktor Jakub Burski
* Gniew (1998) jako Paweł
* Słodko gorzki (1996), jako Adam przyjaciel brata Mata
* Ekstradycja (1995), Jako gangster Cyrk
* Psy II: Ostatnia krew (1994), jako Wolf
* Psy (1992), jako Wolf
* Lawa (1990), jako Gustaw - Konrad

Polski dubbing [edytuj]

* Jan Paweł II (2005), jako przyjaciel
* Karol - człowiek, który został papieżem (2005), jako Hans Frank
* Madagascar (2005), jako Lew Alex

Janusz Stokłosa


(ur. 15 maja 1954 w Rabce) - pianista i kompozytor.
Absolwent Katedry Teorii i Historii Muzyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (1978). Jest autorem ponad 150 partytur muzyki teatralnej i filmowej. Debiutował w krakowskim Teatrze STU muzyką do spektaklu Pacjenci wg Mistrza i Małgorzaty Bułhakowa w reżyserii Krzysztofa Jasińskiego (1976).

W latach 1984-1990 był kierownikiem muzycznym Teatru Ateneum w Warszawie gdzie wraz z Wojciechem Młynarskim i Januszem Józefowiczem współtworzył spektakle Brel, Hemar, Wysocki. Od 1986 do 1991 roku współpracował z Michałem Bajorem, koncertując z nim w wielu krajach Europy, USA i Kanadzie.

- Na strunach szyn
- Oddaj mi samotność
- Pali się
- Tylko w moich snach
- Zabawa dnia Sob 9:13, 15 Wrz 2007, w całości zmieniany 1 raz

WOJCIECH BORKOWSKI

Absolwent PWSM im. F.Chopina w Warszawie (1977).
Wykładowca w/w uczelni w latach 1977 - 1990.
Pianista, aranżer, kompozytor.
Od 15 lat kierownik muzyczny Teatru Ateneum w Warszawie.
Współtwórca muzyczny przedstawień Krystyny Jandy (Kobieta Zawiedziona, Callas, Marlena), Magdy Umer
(Zimy Żal, Big Zbig Show, Zielono mi - Opole 1997).

Uważam, że tego Pana w tak doborowym towarzystwie nie może zabraknąć

Janusz Stokłosa (ur. 15 maja 1954 w Rabce) - polski pianista i kompozytor.

Absolwent Katedry Teorii i Historii Muzyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (1978). Jest autorem ponad 150 partytur muzyki teatralnej i filmowej. Debiutował w krakowskim Teatrze STU muzyką do spektaklu Pacjenci wg Mistrza i Małgorzaty Bułhakowa w reżyserii Krzysztofa Jasińskiego (1976).

W latach 1984-1990 był kierownikiem muzycznym Teatru Ateneum w Warszawie gdzie wraz z Wojciechem Młynarskim i Januszem Józefowiczem współtworzył spektakle Brel, Hemar, Wysocki. Od 1986 do 1991 roku współpracował z Michałem Bajorem, koncertując z nim w wielu krajach Europy, USA i Kanadzie.

W 1991 stworzył musical Metro, który wystawiany był w adaptacji, choreografii i reżyserii Józefowicza. Musical ten odniósł spekatakularny sukces w kraju i na świecie. 16 kwietnia 1992 w Minskoff Theater na Broadwayu odbyła się jego amerykańska premiera.

Dotychczas zagrano ponad 1200 przedstawień. Za muzykę do musicalu Metro Stokłosa został nominowany do broadwayowskiej nagrody Tony Award w kategorii: najlepsza partytura teatralna w sezonie 1991/1992. W lutym 1994 muzyka Metra została uhonorowana złotą płytą, w listopadzie 1997 platynową, a 30 maja 1998 r. podwójną platynową.

W październiku 1992 roku został prezesem spółki "Studio Buffo". Od 9 września jest kierownikiem muzycznym programu "Przebojowa noc" i "Złota sobota". dnia Czw 20:39, 17 Kwi 2008, w całości zmieniany 2 razy

Cześć,

Czy w okolicy teatru Ateneum w Warszawie znajduje się jakiś sklep modelarski? Będę miał w przyszłym tygodniu około 2h i chętnie bym coś odwiedził...


http://map24.interia.pl i http://inx.pm.waw.pl/~rafal/fw/sklepy.php pomoże

Rafal

"
Wybitny aktor Jan Kociniak zmarł w Warszawie w wieku 69 lat - podał Teatr Ateneum.

Aktorstwo studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1961 roku. Zaraz po studiach został zaangażowany w warszawskim Teatrze Ateneum. Współpracował także z Teatrem Kwadrat i Syrena w Warszawie.
"

[']


Jeden z najpopularniejszych polskich aktorów, BronisÂław Pawlik, zmarÂł w poniedziaÂłek po ciĂŞÂżkiej chorobie w jednym z warszawskich szpitali - poinformowaÂła Teresa GÂąssowska z Teatru WspóÂłczesnego w Warszawie. Aktor miaÂł 76 lat.

BronisÂław Pawlik zadebiutowaÂł w 1946 roku w gdaĂąskim Teatrze WybrzeÂże. GraÂł nastĂŞpnie w Teatrze im. Jaracza w ÂŁodzi oraz na scenach warszawskich: Teatru Narodowego, Ateneum, Polskiego, Powszechnego.

Wiele wybitnych ról zagraÂł w Teatrze Telewizji oraz w filmach: "Celuloza" i "Pod gwiazdÂą frygijskÂą" Kawalerowicza, "Kapelusz pana Anatola" Rybkowskiego, "M¹¿ swojej Âżony" Barei, "Smarkula" Buczkowskiego, "Naganiacz" i "Don Gabriel" Petelskich, "Hrabina Cosel" Antczaka, "Zmory" Marczewskiego, "Pensja pani Latter" RóÂżewicza, "Komediantka" Sztwiertni.

GraÂł takÂże w serialach telewizyjnych: "Stawka wiĂŞksza niÂż Âżycie", "ChÂłopi", "Lalka", "Polskie drogi", "Doktor Murek", "Kariera Nikodema Dyzmy".


To napewno wielka strata dla polskiej kinematografii :C

Hej

W niedzielę ostatni mecz w rundzie.
A przed meczem proponuję wizytę na Solcu.
W kościele Św Trójcy jest odpust który nosi od kilku lat nazwę "Hiszpańskiej Niedzieli"

Zapraszam wszystkich, a w szczególności:
tych z dziećmi - bo atrakcje,
tych z dziewczynami - bo z nimi warto oglądać tańce hiszpańskie
i tych co sami lubią degustować wina hiszpańskie

W sobotę wieczorem po mszy na 18-tą (czyli zacznie się ok 18.45) będzie miała miejsce inscenizacja dot. historii figury Jezusa Nazareńskiego z Kościoła św Trójcy – w tym walka rycerska, pojmanie go przez „Muslimów”, wykupienie i … właśnie rola Figury.
Zaczyna się pod Kościołem, (a nie jak piszą w Porcie), potem przez park i do portu.
Inscenizacja przygotowywana dzięki pomocy teatru Ateneum i WTW.

A w sobotę festyn który jest chyba jedynym takim prawdziwym „odpustem” w Warszawie. Nie będzie pistoletów z kapiszonami ale atrakcji nie zabraknie.
W każdym razie przed wizytą na K6 warto wpaść na Rynek Solecki.

http://www.trinitas.mkw.pl/festyn/2007/program.html
http://www.2b.art.pl/pl-4_2_2-art160.html
http://kulturalna.warszawa.pl/main.php?dzial=news&strona=aktualnosci_archiwum&koniec=2006-06&ne_id=1025

Kiedyś będąc w Warszawie u znajomych wybraliśmy się z moją Zieloną połówką do teatru Ateneum na spektakl "Dowód" - bardzo nam się podobał. Dziś poszliśmy zobaczyć ten sam spektakl w wersji filmowej. Ale się wynudziliśmy. Straszny gniot. Spektakl był o niebo lepszy. Może to dla tego, że nie przepadam za Gwyneth Paltrow, a może dla tego, że jej rola kojarzyła mi się z "Sylvią", która też była dla mnie strasznie nudna. I tylko proszę mi tu nie pisać, że faceci się nie znają, bo moja połówka też nie była zachwycona, a "Sylvi" nawet nie chce oglądać.

Poza tym, dziś zrobiłem trzecie podejście do animacji po węgiersku, czyli "Dzielnicy!". No i znów tak samo jak w piątek i w sobotę nie obejrzałem filmu bo ...nie było chętnych w kinie. Co za dziura a nie miasto. Najgorsze jest to , że mimo tego, że film wyświetlany jest do czwartku to nie mam już szansy go zobaczyć bo mam drugą zmanę. No ale dość narzekania. I tak kocham to miasto.

H.

To mój idol:
BARTOSZ OPANIA – syn wybitego aktora Mariana Opani, absolwent Warszawskiej PWST. Wystąpił w ponad dwudziestu teatrach TV. Laureat nagrody im. Tadeusza Łomnickiego, aktor warszawskiego teatru ATENEUM. Sam przyznaje, że nie ma w sobie nic z gwiazdora, nie lubi udzielać wywiadów, nie lubi się fotografować ani rozdawać autografów. Nie cierpi sprzedawania swojej prywatności, mimo, iż dzięki temu można się pokazać, wypromować.



Janusz Stokłosa (ur. 15 maja 1954 w Rabce) - polski pianista i kompozytor.

Absolwent Katedry Teorii i Historii Muzyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (1978). Jest autorem ponad 150 partytur muzyki teatralnej i filmowej. Debiutował w krakowskim Teatrze STU muzyką do spektaklu Pacjenci wg Mistrza i Małgorzaty Bułhakowa w reżyserii Krzysztofa Jasińskiego (1976).

W latach 1984-1990 był kierownikiem muzycznym Teatru Ateneum w Warszawie gdzie wraz z Wojciechem Młynarskim i Januszem Józefowiczem współtworzył spektakle Brel, Hemar, Wysocki. Od 1986 do 1991 roku współpracował z Michałem Bajorem, koncertując z nim w wielu krajach Europy, USA i Kanadzie.

W 1991 stworzył musical Metro, który wystawiany był w adaptacji, choreografii i reżyserii Józefowicza. Musical ten odniósł spekatakularny sukces w kraju i na świecie. 16 kwietnia 1992 w Minskoff Theater na Broadwayu odbyła się jego amerykańska premiera.

Dotychczas zagrano ponad 1200 przedstawień. Za muzykę do musicalu Metro Stokłosa został nominowany do broadwayowskiej nagrody Tony Award w kategorii: najlepsza partytura teatralna w sezonie 1991/1992. W lutym 1994 muzyka Metra została uhonorowana złotą płytą, w listopadzie 1997 platynową, a 30 maja 1998 r. podwójną platynową.

W październiku 1992 roku został prezesem spółki "Studio Buffo".

9 X plac 3 krzyzy, warszawa



Magdalena Wójcik (ur. 20 września 1969 w Warszawie) – polska aktorka.

Występowała w musicalu Janusza Józefowicza Metro.

Absolwentka Warszawskiej Szkoły Baletowej. W 1992 r. ukończyła warszawską PWST i otrzymała nagrodę na X Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi za rolę Gerdy w spektaklu „Pelikan” Augusta Strindberga. W tym samym roku została aktorką Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie. Rok później została uhonorowana nagrodą dla młodej aktorki na XVII Ogólnopolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska” za rolę Amelii w „Mazepie” Juliusza Słowackiego w reżyserii Gustawa Holoubka. Od 1992 r. regularnie występuje w spektaklach Teatru Telewizji. Współpracuje ze stołecznym Teatrem Syrena.

Jest rozwódką, ma syna Mikołaja.

Brała udział w sesji dla miesięcznika „Playboy”.

W 2006 roku wystąpiła w czwartej edycji Tańca z gwiazdami, gdzie zajęła ósme miejsce. Jej partnerem tanecznym był Robert Rowiński.

Teatr kocham i teatrem żyję.
Jestem w tearze conajmniej raz w miesiącu, często o wiele częściej.

Moje ulubione przedstawienia do "Stacyjka Zdrój" (piotr Fronczewski, magda Zawadzka, artur Barciś, cytnhia Kaszyńska) w Warszawskim teatrze Ateneum.
Uwielbiam też All That Jazz w Łodzkim Teatrze Muzycznym.

Moja szkoła współpracuję z teatrem Muzycznym w Łodzi.
W maju zagram w sztuce 'Znajomi Znajomych' właśnie w tym teatrze.

Obecnie szykuję się do zagrania (niestety) głownej roli w tym przedstawieniu na Przegladzie Teatrró Amatorskich 28.02. (zastępuję przyjaciółkę )-,-

Co ja na to poradze, takie mamy prawo. Znam typa który baaardzo chciał chodzić z maczetą po miescie, od siebie dodam że w Warszawie obszarów porśniętych gestą dżunglą mamy raczej niewiele i raczej bez takiego gadżetu można się obejść. W każdym razie odwiedził parę teatrów żeby dowiedzieć się jak owe papierki załatwić , nie wiem jak o się skończyło (w prestiżowym "Ateneum" go wyśmiali ).
W każdym razie jeśli ktoś skonstruuje lub zarejestruje coś takiego to niech śmiało zakłada nowy temat

Teatr Capitol debiutuje spektaklem "Bajki robotów"

Capitol rusza już z początkiem września z inicjatywy aktorki Anny Gronostaj oraz jej męża Stanisława Majczyńskiego. Nowa instytucja kulturalna w Warszawie debiutuje aż dwiema premierami.
(...)
Cztery z ponad dwudziestu napisanych przez Lema tekstów (...) na teatralne deski przenosi aktorka Maria Ciunelis, która wystawiała już wcześniej m.in. "Opowieść wigilijną" według Karola Dickensa w Teatrze Ateneum oraz "Dzieci Mniejszego Boga" Marka Medoffa w stołecznym Forcie Sokolnickiego.
- Nasz spektakl kierowany jest głównie do pokolenia komputerowego, które Lema nie zna - mówi Maria Ciunelis. - Fakt, że te teksty zostały napisane w formie bajek, sprawia, że są one nadal aktualne, mimo że powstały w latach 60. minionego wieku. Chcemy pobawić się trochę prozą Stanisława Lema. On to napisał jako taki żart literacki, a w naszym wykonaniu będzie to trochę taki żart sceniczny w konwencji teatru XVIII-wiecznego - dodaje reżyser.
Na "Bajki robotów" pokazywane w Teatrze Capitol złożą się cztery opowieści: "Biała śmierć", "Król Globares i mędrcy", "Przyjaciel Automateusza" oraz "O królewiczu Ferrycym i królewnie Krystali".
Lemowskie bajki wystawiane już były wielokrotnie, ale te wybrane i opracowane przez Marię Ciunelis prawdopodobnie będą miały swoją sceniczną premierę właśnie w Capitolu.
(...)
W spektaklu występują: Agata Sasinowska, Andrzej Deskur, Jacek Kawalec, Marcin Kołaczkowski, Cezary Morawski, Maksymilian Rogacki, Piotr Suzin i Piotr Makarski.
(...)

premiera 11 września, godz. 19.30

HENRYK MACHALICA



Henryk Machalica (ur. 18 czerwca 1930 w Chybiu, zm. 1 listopada 2003 w Warszawie) – polski aktor filmowy i teatralny.

Początkowo pracował w Teatrze Lalek, a od 1955 roku także jako aktor dramatyczny. Występował w teatrach w Jeleniej Górze, Bielsku-Białej, Zielonej Górze, Białymstoku. W latach 1962-1969 był aktorem Teatru Polskiego w Poznaniu, następnie w latach 1969-1982 Teatru Narodowego w Warszawie. Od 1982 roku - aktor Teatru Ateneum, współpracował także z Teatrem Ochoty w Warszawie. Zmarł po ciężkiej chorobie wynikłej z upadku z konia.

Ojciec aktorów: Piotra Machalicy i Aleksandra Machalicy oraz Krzysztofa Machalicy - od lat asystenta trenera koszykówki drużyny Zastal Zielona Góra.

Szeroką popularność przyniosła mu rola Dionizego Złotopolskiego w polskim serialu telewizyjnym Złotopolscy, gdzie występował od 1998 do 2003 roku.

Czytając kategorię "ludzie teatru" nie miałam żadnych wątpliwości kto tu się powinien znaleźć natychmiast pomyślałam o Krystynie Jandzie...W 1975 r. ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Rok później zadebiutowała na deskach Teatru Ateneum w inscenizacji "Ślubów panieńskich" Aleksandra Fredry i tak to się zaczęło. Rozwijała się jako aktorka, piosenkarka, reżyser aż poznaliśmy ją obecnie jako właścicielkę teatru Polonia w Warszawie. Ma na swoim koncie wiele doskonałych kreacji, które na stałe zapadły w pamięci widzów: "Człowiek z żelaza", "Przesłuchanie", czy "Kochankowie mojej mamy". W 1999 r. aktorka otrzymała Superwiktora za całokształt twórczości.

W tym miesiącu w Warszawie będziemy mieli następujące premiery:

Szczęśliwy dzień Teatr Capitol 06-11-2008
Boyband Teatr Komedia 07-11-2008
Ifigenia Teatr Narodowy 07-11-2008
Hrabina Marica Mazowiecki Teatr Muzyczny Operetka im. Jana Kiepury 07-11-2008
Odejścia Teatr Ateneum im. Jaracza 14-11-2008
Orkiestra Titanic Teatr Ochoty 08-11-2008
Ósmy cud świata i zagłada Teatr Rampa 14-11-2008
Rok magicznego myślenia Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza 14-11-2008
Bóg Teatr Polonia 15-11-2008
Trzy siostry Teatr Collegium Nobilium 17-11-2008
Anna Karenina Teatr Wielki - Opera Narodowa 19-11-2008
Trash Story albo sztuka (nie) pamięci Teatr Ateneum im. Jaracza 21-11-2008
Ordonka w Kamienicy Teatr Kamienica 21-11-2008
Febe, wróć Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera 21-11-2008
Obrock Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza 29-11-2008
Werter w Nowym Jorku Teatr Wytwórnia 29-11-2008
To idzie młodość... Teatr Współczesny 29-11-2008
Ulepszacz świata Teatr Polski 30-11-2008
Pomalu, a jeszcze raz! Teatr Capitol 30-11-2008
Żółta Strzała Studio Teatralne Koło 30-11-2008

Wskażcie, które z nich uważacie za najbardziej interesujące i których oczekujecie a ja na łamach forum przedstawię recenzje z wybranych przez Was przedstawień.
Jacek Hołody

Carlo Collodi
PINOKIO

adaptacja i reżyseria: Petr Nosálek
scenografia: Tomáą Volkmer
muzyka: Pavel Helebrand
spektakl dla widzów od lat 7
czas trwania: 75 minut (z przerwą)
premiera: 14.05.94
przekład: Zofia Jachimecka

Historia drewnianego pajaca cieszy się popularnością na całym świecie. Adaptacja tekstu, dokonana przez Petra Nosálka wierna jest oryginalnemu przesłaniu, ale zachowuje tylko zasadnicze wątki. Spektakl wykorzystuje dwa plany: aktorski i lalkowy; operuje płynnie kilkoma technikami (jak kukła, maska czy elementy czarnego teatru); wszystko jednak podporządkowano teatralnej iluzji: twórcy nie demaskują animatorów, wzmacniając w ten sposób efekt cudownego ożywiania materii. Przedstawienie jest znakomicie wyważone emocjonalnie. Wiele w nim lirycznego ciepła, ale też włoskiego temperamentu, dowcipu, elementów groteski a nawet "czarnego humoru". "PINOKIO" podkreślając uniwersalny wymiar powieści, prowokuje do niebłahych refleksji, choć - zrealizowany w bardzo atrakcyjnej formie - stanowi też swietną zabawę.

Spektakl prezentowany m.in. na festiwalach w Kopřivnicach (Czechy) – I nagroda, Ostrawie (Czechy), Mistelbach (Austria), Bielsku – Białej, Warszawie, Lublinie, Kłodzku, Olsztynie, Gliwicach; występy gościnne w Równem (Ukraina).

Teatr Ateneum w Warszawie poszukuje osoby na stanowisko Kierownika Biura Organizacji Widowni.

Oczekiwana jest: znajomość zasad marketingu, zaangażowanie, pomysłowość, umiejętność kierowania kilkuosobowym zespołem.

Wymagane minimum średnie wykształcenie.

Dobrze widziane doświadczenie pracy w teatrze.

OFERTY PROSIMY PRZESYŁAĆ NA ADRES koordynacja@teatrateneum.pl

Na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie odbył się pogrzeb Mariana Glinki aktora i kulturysty, który w zeszłym tygodniu przegrał w walce z rakiem. Marian Glinka od początku lat sześćdziesiątych uprawiał kulturystykę i cieszył się przez wiele lat bardzo dobrym zdrowiem.

W pogrzebie, który obywał się w dniu 1 lipca (data urodzin aktora) wzięły udział delegacje z warszawskich teatrów Komedia, Dramatycznego i Ateneum, gdzie na scenach występował przez wiele lat. Byli również przedstawiciele warszawskich ośrodków kulturystycznyh Syrenka, Herkules, Błyskawica, w których trenował. Pośmiertnie Marian Glinka został odznaczony Medalem Zasłużony dla Kultury Polskiej. Cześć Jego pamięci!

http://www.kif.pl/www/content/view/2994/53/

Jeśli powiem na wstępie, że na scenie w rolach głównych pojawiają się Piotr Fronczewski i Krzysztof Tyniec, to już wiadomo będzie, że warto pójść na to przedstawienie. A dalej było jeszcze lepiej. Świetni aktorzy w dobrzej reżyserii i dobrze przygotowany tekst. Było wszystko na co czekają widzowie przyprawione dużą ilością śmiechu.

Wybitny aktor Jan Kociniak zmarł w Warszawie w wieku 69 lat - podał Teatr Ateneum.
Aktorstwo studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1961 roku. Zaraz po studiach został zaangażowany w warszawskim Teatrze Ateneum. Współpracował także z Teatrem Kwadrat i Syrena w Warszawie.

Do jego najważniejszych kreacji filmowych należy występ w „Lalce” (1968) Wojciecha Jerzego Hasa, „Misiu” (1981) Stanisława Barei „oraz w „Ubu Królu” (2003) Piotra Szulkina. Ostatnio pracował nad projektem Stanisława Tyma „Ryś” (2007). Jan Kociniak grał również w wielu serialach. Pierwszym, w którym w którym można go było zobaczyć był „Klub profesora Tutki” (1966-1968) Andrzeja Kondratiuka. Współcześni telewidzowie mogli go zapamiętać dzięki rolom w „Złotopolskich” (1997-2007) Radosława Piwowarskiego i Janusza Zaorskiego i „Samo życie” (2002-2006) Wojciecha Nowaka i Macieja Pieprzycy.

Jego głos znają wszystkie dzieci użyczał go bowiem najpopularniejszemu misiowi na świecie – Kubusiowi Puchatkowi.

Najbardziej pozostal w mojej pamieci z tekstami z Misia...

"Powiedział, że matka siedzi z tyłu. Tak powiedział!!!"

Radio Z Twarzą rości sobie prawo do kontroli sztuki! Chcecie aby zaczęli nami rządzić?? Potem zaczną zamykac takie strony!

Proponujemy bojkot!
W Warszawskim Teatrze Ateneum wystawiana jest sztuka "Madame de Sade"! Radio Z Twarzą dąży do zdjęcia jej z afisza!!!! Uważają zer jest pozbawiona moralności - to dobra sztuka (byłam dwa razy)z dobra obsadą. Nie dopuśćmy do tego!
Dbajmy aby pamięć o Markizie de Sade była wiecznie żywa!
Zapraszam do działania - jeżeli wzrośnie zainteresowanie sztuka, Teatr nie bedzie mógł jej zdjąć. A obecnie średnia wieku to 65 lat - głównie świetoszkowate babcie!

www.teartateneum.pl!

Hejka

9 maja mieliśmy się wybrać z moją lepszą połową do teatru muzycznego (dawna operetka - tak na wszelki wypadek), ale plany się zmieniły (wyjazd) i zostaliśmy z biletami. Bilety są "okazyjne" za połowę ceny czyli 70 zł za dwie osoby. Miejsca 22 i 23 w rzędzie XIII. Szkoda ich trochę więc jeżeli ktoś z Was się wybierał i nie kupił jeszcze biletu - może skorzystać.

Wybieraliśmy się na Frederick, czyli Bulwar Zbrodni wystawiany gościnnie przez Teatr Ateneum z Warszawy. Zerknijcie na obsadę - mówi sama za siebie

Więcej informacji na temat spektaklu można znaleźć pod:

http://www.teatr.gliwice.pl/teatr.php
wchodząc w:
spektakle/informacje/spektakle gościnne

Gdyby ktoś był zainteresowany - prosiłbym o info.

Pozdrowy

Kilkanaście lat temu robiono badania jaki % mieszkańców Warszawy stanowią rodowici warszawiacy i niestety był to niewielki odsetek ;( obawiam się, że obecnie jest ich jeszcze mniej.

Ludność napływowa sprawiła, że postrzegamy mieszkańców Wawy tak a nie inaczej. Sama pamiętam, że na samym początku mojego mieszkania w Poznaniu nie specjalnie chwaliłam się skąd pochodze bo od razu doczepiano mi łatke warszawki. Ja warszawki sama nie lubie, nie toleruje.

Jezli chodzi o architekture to jest to totalny misz-masz. Odbudowane po wojnie budynki, nowoczesne wieżowce i resztki przedwojennej zabudowy. Nie umiem tego ocenić obiektywnie, bo dla mnie to miasto to moje miasto z dużą ilością wspomnień i przez pryzmat wspomnień patrze na nie.

W Poznaniu brakuje mi bardzo teatru Ateneum, Kwadrat, Opery, Łazienek i Saskiego ... a także tego, że w Wawie częściej są koncerty a Poznań pomijany jest przez organizatorów.

W Poznaniu brakuje mi bardzo teatru Ateneum, Kwadrat, Opery, Łazienek i Saskiego ... a także tego, że w Wawie częściej są koncerty a Poznań pomijany jest przez organizatorów.
My tu narzekamy, że w Luboniu jest pustynia kulturalna. W Poznaniu jest niestety, wstyd mi przyznać (w końcu jestem rodowitą pyrą) kulturalna prowincja, w porównaniu z Wawą, czy Krakowem. W ciągu ostatnich 2 lat więcej pracowałem w Warszawie i na Śląsku, niż w moim mieście (w tym przypadku Poznaniu, choć jestem Lubonianinem).



Aktor Jacek Chmielnik, nie żyje. Zginął porażony prądem w swoim domu letniskowym pod Włodawą.
Aktor wypoczywał wraz z rodziną pod Włodawą. Wczoraj wieczorem zszedł do piwnicy, bo jak się okazało, zepsuła mu się hydrofornia. Stanął w kałuży rozlanej wody i wtedy poraził go prąd. Niestety, mimo reanimacji zmarł.
Jacek Chmielnik zasłynął rolami w dwóch częściach komedii "Vabank" Juliusza Machulskiego, a także "Kingsajzie" tego reżysera. Ostatnio prowadził teleturniej "Kochamy polskie seriale" w TVP. Ale znany był nie tylko z ekranu. Za swoje role teatralne zebrał wiele prestiżowych nagród.
Przez całe życie zwiazny był z teatrem. Debiutował na deskach warszawskiego teatru Ateneum w 1975 roku, od razu gdy tylko skończył Wydział Aktorski łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej. Występował także w Łodzi, Kaliszu, Poznaniu i Krakowie. W latach 1993-1996 był dyrektorem Teatru Nowego w Łodzi. Od dziesięciu lat był reżyserem w łódzkim Teatrze Powszechnym.


"Chamy z Rozmaitości i Pany z Ateneum" - to tytuł spotkania, które
odbędzie
się jutro w Warszawie (Instytut Teatralny, Al. Ujazdowskie 45, godz. 19).
Temat: antagonizmy między warszawskimi teatrami.


no proszę... jakoś ktoś to próbuje nazwać
bo ja do tej pory myślałam, że sprawa oficjalnie istnieje tylko na poziomie
Jarzyna-Englert... tylko Englert to nie Ateneum, więc que właściwie passa???

Inspiracja: słynny artykuł
Młynarskiego w Rzepie.


czytałam
widziałam
zobaczyłam
jak się nie umie pisać, to się pisać nie powinno
Młynarski jest świetnym tekściarzem, ale to trochę za mało na pisanie
artykułów...
wolę już chyba nawet bełkot Gruszczyna ;-P

Prowadzący - Roman Pawłowski, uczestnicy: Jarzyna,
Gruszczyński, Elżbieta Baniewicz. Jakoś nie mogę się oprzeć wrażeniu, że
będzie to spotkanie z tezą :-) A temat wydaje mi się dość bez sensu - żeby
chociaż TR kontra Narodowy...


amen

Mimo wszystko może być ciekawie z racji uczestników. Ja niestety obecna
nie
będę, bo... wybieram TR (próba czytana sztuki Fritza Katera).


:-D
a jest czego posłuchać
przykro mi to stwierdzić jako jednoosobowej polish-jewish bojówce, ale...
Deutschland, Deutschland uber alles!

Zatem jeśli
ktoś by się wybrał, niech się wrażeniemi podzieli koniecznie.
Pozdr
maia


wysyłam tam kumpelkę
nota bene moją "aktorkę", więc zakładam, że nie ma takiej możliwości, że nie
pójdzie ;-P tym bardziej, że akurat będzie w Wawie

miłego Katera!

pozdr

ishbel


z której to znanej książki pochodzi cytat:

"Wielki, stary citroen płynął pod pylonem mostu Świętokrzyskiego z
gracją, której pozazdrościłoby mu wiele samochodów, pojawiających się na
tymże moście jako nachalny product placement w polskich komediach
romantycznych. Może i ten Piskorski to przekrętas, pomyślał ******, ale
dwa mosty stoją. Za Kaczora to nie do pomyślenia, żeby ktokolwiek
odważył się podjąć decyzję o takiej inwestycji.
Zwłaszcza przed wyborami. Weronika była prawnikiem w Urzędzie Miasta i
nieraz opowiadała, jak się teraz podejmuje decyzje. Otóż na wszelki
wypadek wcale się nie podejmuje.
Zjechał na Powiśle i - jak zwykle - odetchnął z ulgą. Był u siebie.
Dziesięć lat mieszkał na Pradze i ciągle nie mógł się przyzwyczaić.
Starał się, ale nowa mała ojczyzna miała dla niego tylko jedną zaletę -
leżała blisko Warszawy. Minął teatr Ateneum, gdzie kiedyś zakochał się w
Antygonie w Nowym Jorku; szpital, w którym się urodził; ośrodek
sportowy, gdzie uczył się grać w tenisa; park rozciągający się pod
budynkami parlamentu, gdzie szalał z bratem na sankach; basen, na którym
nauczył się pływać i dostał grzybicy. Był w Śródmieściu. W centrum
swojego miasta, centrum swojego kraju, centrum swojego życia.
Najbrzydszym wyobrażalnym axis mundi.
Przejechał pod rozsypującym się wiaduktem, skręcił w Łazienkowską i
zaparkował pod domem kultury, pomyślawszy ciepło o znajdującym się
dwieście metrów dalej stadionie, na którym stołeczni wojownicy dopiero,
co roznieśli w pył Białą Gwiazdę. Nie interesował się sportem, ale
Weronika była tak zapaloną kibicką, że chcąc nie chcąc, potrafił
wyrecytować z pamięci wyniki wszystkich meczów Legii z ostatnich dwóch
lat. Jutro jego żona na pewno wybierze się w trójkolorowym szaliku na
mecz. Ćwierćfinał pucharu.
Zamknął samochód i spojrzał na budynek po drugiej stronie ulicy, jedną z
najbardziej kuriozalnych budowli stolicy, przy której Pałac Kultury i
osiedle za Żelazną Bramą jawiły się jako przykład architektury mało
inwazyjnej, wyciszonej. Kiedyś był tutaj kościół parafialny Matki
Boskiej Częstochowskiej, zniszczony w czasie wojny, jedno z miejsc
powstańczego oporu. Przez dekady nieodbudowany, straszył mrocznymi
ruinami, kikutami kolumn, otwartymi piwnicami. Kiedy w końcu go
wskrzeszono, stał się wizytówką chaotyczności miasta. Każdy
przejeżdżający Trasą Łazienkowską widział tę ceglaną chimerę,
skrzyżowanie kościoła, klasztoru, fortecy i pałacu Gargamela. W tym
miejscu kiedyś pojawił się Zły. A teraz właśnie znaleziono trupa."


Popularny aktor Jacek Chmielnik zginął porażony prądem w swoim domu letniskowym w Suchawie pod Włodawą - poinformował Dziennik.pl. Miał 54 lata.

Aktor wypoczywał wraz z żoną i córkami oraz znajomymi pod Włodawą. W środę około godz. 20 zszedł do piwnicy, bo jak się okazało, zepsuła mu się hydrofornia. Stanął w kałuży rozlanej wody i wtedy poraził go prąd. Niestety, mimo reanimacji zmarł.

REKLAMA Czytaj dalej

Według policji lekarz nie stwierdził jednoznacznie przyczyny śmierci, ale jedną z możliwych wersji jest właśnie porażenie prądem. Prokuratura wszczęła śledztwo w celu ustalenia przyczyn zgonu, a ciało zostało przewiezione do Zakładu Medycyny Sądowej w Lublinie, gdzie zostanie przeprowadzona sekcja zwłok.

Według rzecznika policji we Włodawie Romana Juszczyńskiego aktor w pewnym momencie wyszedł do innego pomieszczenia, gdzie po pewnym czasie został znaleziony martwy przez córkę. Natychmiastowa reanimacja nie przyniosła rezultatu.

Chmielnik znany jest m.in. z takich filmów jak "Kingsajz" czy "Vabank" 1 i 2 Juliusza Machulskiego oraz "Między ustami a brzegiem pucharu" Zbigniewa Kuźmińskiego. Grał także w serialach, m.in. "Warto kochać" oraz "Na dobre i na złe", a także filmach "Przyjaciele wesołego diabła", "Nad Niemnem" oraz "Polskie drogi".

W 1975 roku ukończył Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi. W tym samym roku zadebiutował jako aktor na scenie teatru Ateneum w Warszawie. Występował także w Kaliszu, Łodzi, Poznaniu i Krakowie. Za swe role teatralne został wyróżniony kilkoma prestiżowymi nagrodami. W latach 1993-1996 był dyrektorem Teatru Nowego w Łodzi. Od 1997 roku jest reżyserem w Teatrze Powszechnym w Łodzi. (js)





Krzysztof Zaleski /fot. mwmedia

===

Krzysztof Zaleski nie żyje

(IAR, Daga/20 października 2008 11:15)

Zmarł Krzysztof Zaleski, filolog, aktor teatralny i filmowy, scenarzysta i reżyser teatralny, od 2006 roku dyrektor Teatru Polskiego Radia, a od 2007 roku także dyrektor i redaktor naczelny Programu II Polskiego Radia.

Związany ze scenami warszawskimi, Zaleski był reżyserem w Teatrze na Woli, w Teatrze Współczesnym i w Teatrze Dramatycznym. Od 1988 roku współpracował z Teatrem Ateneum i Teatrem Telewizji. Wykładał w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, a w latach 1987 -1990 był prodziekanem Wydziału Reżyserskiego.

Szerszej publiczności Krzysztof Zaleski znany jest z ról filmowych. Wystąpił między innymi w "Gorączce", "Szansie", a także w serialu telewizyjnym "Zmiennicy". Ponadto zagrał w filmach: "Niedzielne dzieci", "Próba ognia i wody", "Człowiek z żelaza", "Życie za życie. Maksymilian Kolbe", "Ekstradycja 2", "Sztos", "Cudownie ocalony", "Summer Love", "Drugi sztos".

Krzysztof Zaleski reżyserował recitale i koncerty Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Zrealizował także spektakl muzyczny, blues-operę Jacka Kaczmarskiego "Kuglarze i wisielcy" w Teatrze Nowym w Poznaniu i spektakl baletowy do muzyki Igora Strawińskiego "Święto wiosny" w Teatrze Wielkim w Warszawie.

Krzysztof Zaleski był laureatem wielu nagród. W 1983 roku podczas Spotkania Poetyckiego imienia Stachury w Toruniu otrzymał wyróżnienie "Radar'83", przyznane za całość dorobku inscenizacyjnego ze szczególnym uwzględnieniem "Mahagonny" oraz za umiejętność budowania pracy zespołu teatralnego.

W 2005 roku nagrodzono go za scenariusz-adaptację w konkursie radiowym na V Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej "Dwa Teatry" w Sopocie, za spektakl "Nie piszę już wierszy".

W ubiegłym roku przyznano mu Nagrodę "Feliks Warszawski" za najlepszą reżyserię, za spektakl "Wagon" w Teatrze Współczesnym.

Krzysztof Zaleski urodził się 3 września 1949 roku w Świętochłowicach. W 1971 roku ukończył Wydział Filologii Polskiej i Słowiańskiej Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1986 roku Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.

Był mężem aktorki Marii Pakulnis.



http://film.onet.pl/0,0,1847138,wiadomosci.html

Jacek Chmielnik, ukochany przez publiczność za jego niezapomniane role w filmach "Vabank" i "Kingsajz", nie żyje. Poraził go prąd w jego domu letniskowym pod Włodawą - dowiedział się dziennik.pl.

Aktor wypoczywał wraz z rodziną i znajomymi w Suchawie koło Włodawy. W jego domu letniskowym trwał remont. Wieczorem prawdopodobnie zepsuła się hydrofornia, więc aktor zszedł do piwnicy. Kiedy długo nie wracał, zaniepokoiło to jego córkę. Znalazła ojca leżącego na podłodze. Natychmiast wezwała pogotowie, ale na pomoc było już za późno. Mimo reanimacji Jacek Chmielnik zmarł.

Betonowa podłoga w piwnicy była wilgotna. Aktor nie miał butów. Ściągnięci na miejsce pracownicy zakładu energetycznego stwierdzili awarię instalacji elektrycznej. Nawet metalowe obudowy gniazdek elektrycznych znajdowały się pod napięciem 220 voltów.

Dlatego jako najbardziej prawdopodobną wersję tragedii przyjmuje się na razie porażenie prądem. Prokuratura zarządziła sekcję zwłok aktora.

Jacek Chmielnik zasłynął rolami w dwóch częściach komedii "Vabank" Juliusza Machulskiego, a także "Kingsajzie" tego reżysera. Wystąpił w "Nad Niemnem". Grał także w wielu serialach, takich jak "Polskie drogi", "Na dobre i na złe", "Świat według Kiepskich".

Ostatnio prowadził teleturniej "Kochamy polskie seriale" w TVP. Ale znany był nie tylko z ekranu. Za swoje role teatralne zebrał wiele prestiżowych nagród.

Przez całe życie związany był z teatrem. Debiutował na deskach warszawskiego Ateneum w 1975 roku, od razu gdy tylko skończył Wydział Aktorski łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej. Występował także w Łodzi, Kaliszu, Poznaniu i Krakowie. W latach 1993-1996 był dyrektorem Teatru Nowego w Łodzi. Od dziesięciu lat był reżyserem w łódzkim Teatrze Powszechnym.

Źródło: dziennik.pl


Z prądem nie ma żartów...
Szczere kondolencje [*] [*] [*]

Krystyna Janda


strona internetowa autorki

Krystyna Janda jest jedną z najwybitniejszych aktorek w historii powojennej kinematografii polskiej. W 1975 r. ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Rok później zadebiutowała na deskach Teatru Ateneum w inscenizacji "Ślubów panieńskich" Aleksandra Fredry. W filmie wystąpiła po raz pierwszy w słynnym obrazie Andrzeja Wajdy "Człowiek z marmuru". Rolą tą zwróciła na siebie uwagę za równo krytyków jak i publiczności. Krystyna Janda grywa najczęściej postacie kobiet silnych i zdecydowanych o bogatym życiu zewnętrznym. Ma na swoim koncie wiele doskonałych kreacji, które na stałe zapadły w pamięci widzów: "Człowiek z żelaza", "Przesłuchanie", czy "Kochankowie mojej mamy". W 1999 r. aktorka otrzymała Superwiktora za całokształt twórczości.

Autorka wielu ciekawych pozycji:

WWW.MAŁPA2.PL
autor: Krystyna Janda
wydawnictwo: WAB
Premiera książki 23 czerwca 2005
Książka 2005 r.

WWW.MAŁPA. PL
autor: Krystyna Janda
wydawnictwo: WAB
Książka 2004 r.

AWANTURA O BASIĘ
wydawca: Grami
Płyta 2003 r.

RÓŻOWE TABLETKI NA USPOKOJENIE
autor: Krystyna Janda
wydawnictwo: WAB
Książka 2002 r.

DANCING
wydawca: Pomaton EMI
Płyta 2002 r.

MOJA DROGA B.
autor: Krystyna Janda
wydawnictwo: WAB
Książka 2000 r.

LIVE Krystyna Janda w Trójce
wydawca: Polskie Radio
Płyta 1998 r.

GWIAZDY MAJĄ CZERWONE PAZURY
autor: Bożena Janicka i Krystyna Janda
wydawnictwo: WAB
WZNOWIENIE W GRUDNIU 2004
Książka 1998 r.

PESTKA
wydawca: BMG Ariola Poland
Nakład wyczerpany
Płyta 1996 r.

GUMA DO ŻUCIA
wydawca: Pomaton EMI
Płyta 1992 r.

W MALINOWYM CHRUŚNIAKU
wydawca: Pomaton EMI
Płyta 1984 r.

Recenzje i krótkie opisy książek znajdziecie na jej stronie inetrnetowej. Od siebie dodam, że dawno nie czytałam książek z zapartym tchem. "Różowe tabnetki na uspokojenie" czytałam wielokrotnie, ta książka po prostu podnosi na duchu. Polecam.



Magdalena Wójcik (ur. 20 września 1969 w Warszawie) – polska aktorka.
Występowała w musicalu Janusza Józefowicza Metro.
Absolwentka Warszawskiej Szkoły Baletowej. W 1992 r. ukończyła warszawską PWST i otrzymała nagrodę na X Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi za rolę Gerdy w spektaklu „Pelikan” Augusta Strindberga. W tym samym roku została aktorką Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie. Rok później została uhonorowana nagrodą dla młodej aktorki na XVII Ogólnopolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska” za rolę Amelii w „Mazepie” Juliusza Słowackiego w reżyserii Gustawa Holoubka. Od 1992 r. regularnie występuje w spektaklach Teatru Telewizji. Współpracuje ze stołecznym Teatrem Syrena.
Jest rozwódką, ma syna Mikołaja.
Brała udział w sesji dla miesięcznika „Playboy”.

Taniec z gwiazdami
W 2006 roku wystąpiła w czwartej edycji Tańca z gwiazdami, gdzie zajęła ósme miejsce. Jej partnerem tanecznym był Robert Rowiński.

Filmografia

2008: Na kocią łapę
2005-2007: Codzienna 2 m. 3 (jako Lilka)
2005: RajUstopy (jako Dorota)
2004: Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście (jako Doris)
2004: Całkiem nowe lata miodowe(jako reporterka)
2001: Kameleon (jako "Blondi", kobieta i sekretarka "Prezesa")
2001: Kocham Klarę (jako Klara Zalapska)
2001: Pieniądze to nie wszystko (jako Natalia Adamczyk, żona Tomasza)
2000 - 2004: Złotopolscy (jako Aneta Czysta)
1999: Porta Eva (jako Lena)
1998: Żona przychodzi nocą
1995: Ciemno (jako Karolina)
1995: Za co? (jako Albina)
1995: Sukces... (jako Tekla Skarbek)
1994: Oczy niebieskie (jako Ania)
1993-1994: Zespół adwokacki (jako Agata Szymańska)
1993: Trzy dni aby wygrać (jako doktor Joanna Marjańska)
1993: Goodbye Rockefeller (jako pielęgniarka Izabella Jabłuszko
1993: Skutki noszenia kapelusza w maju (jako Baśka)
1993: Śliczna dziewczyna (jako dziewczyna)
1992: Kiedy rozum śpi
1992: Kawalerskie życie na obczyźnie (jako Agata)
1992: Beltenebros (jako polska tancerka)
1991: Rozmowy kontrolowane (jako Agnieszka)
1991: Ferdydurke (jako służąca)
1991: V.I.P. (jako Agnieszka)
1990: Pas de deux (jako Natalia)
1988: Schodami w górę, schodami w dół (jako Lusia Drukowska)
1988: Kolory kochania (jako Hanka)
1986: Kronika wypadków miłosnych (jako Zuza)
1986: Życie wewnętrzne (jako dziewczyna z psem)
1985: Żuraw i czapla (jako Magda)
1984: Przeklęte Oko Proroka (jako Marianeczka)

no... jest taka aktorka z Teatru Ateneum w Warszawie, rzecz jasna...

i nazywa się Cynthia Kaszyńska... ^^ nie dość, że ona mnie zauroczyła, to jeszcze jej imię...

[ Dodano: 2008-11-08, 23:52 ]

Wybitny aktor filmowy i teatralny Jan Kociniak zmarł w Warszawie w wieku 69 lat, po długiej i ciężkiej chorobie - poinformował stołeczny Teatr Ateneum.

Jan Kociniak urodził się 8 listopada 1937 roku w Stryju koło Lwowa. Aktorstwo studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, w której dyplom uzyskał w 1961 roku. Po studiach nawiązał współpracę z Teatrem Ateneum. Współpracował także z Teatrem Kwadrat i Syrena w Warszawie.

Na dużym ekranie zadebiutował jeszcze podczas studiów w 1959 r. w "Miejscu na ziemi" w reż. Stanisława Różewicza. Grał również w "Rękopisie znalezionym w Saragossie" Wojciecha Jerzego Hassa, "Lalce", "Misiu" Stanisława Barei, "Komediantce" Jerzego Sztwiertnii oraz w "Ubu Królu" Piotra Szulkina. Jego ostatnim filmem był "Ryś" Stanisława Tyma.

Zagrał m.in. w sztukach "Dożywocie" (1968), "Kordian i cham" (1972), "Czarodziejski flet" (1993), "Mały książę" (1994), "Żółta szlafmyca" (1994) oraz "Król Edyp" (2005).

Kociniak występował także w serialach, m.in. w "Mistrzu i Małgorzacie" (Bengalski), "Złotopolskich" (bezdomny Wolny) i "Z pianką czy bez" (Kazimierz Suryn). Od 2002 roku wcielał się w postać Lucjana Michalaka w "Samym życiu".

Jego głosem mówił Gucio w "Pszczółce Mai" i Kubuś Puchatek w serii filmów animowanych. Dubbingował także "Bolka i Lolka" oraz "Rudolfa, czerwononosego renifera".

"To był dusza-człowiek i wielki talent komediowy"

- To był dusza-człowiek i wielki talent komediowy - powiedział Wirtualnej Polsce o Janie Kociniaku aktor młodego pokolenia Wojciech Solarz, który grał z nim w przedstawieniu "Rewizor" w reż. Krzysztofa Zaleskiego w Teatrze Ateneum. - Bardzo serdeczny i ciepły. Gdy zacząłem pracę w teatrze, od razu przywitał mnie z otwartymi ramionami. Jego śmierć to dla mnie zaskoczenie, bo ostatnio mówiło się, że czuje się lepiej i wygrywa walkę z nowotworem. (ap)


[*] Zawsze zapamiętam jego rolę w świetnym spektaklu "Igraszki z Diabłem" Trudno zapomnieć także jego kwestię z "Misia" "Ja szczupak, ja szczupak, do wszystkich, do wszystkich"..

W wieku 54 lat zmarł znany m.in. z filmów "Vabank" i "Kingsajz" Jacek Chmielni
Aktor został najprawdopodobniej porażony prądem w czasie wakacji w swoim domu letniskowym w Suchawie pod Włodawą, gdzie przebywał z rodziną. Do wypadku miało dojść w piwnicy budynku, w którym zepsuła się hydrofornia. Aktora najprawdopodobniej poraził prąd kiedy stanął w kałuży rozlanej wody. Mimo reanimacji zmarł. Jak podał IAR, według policji lekarz jednak nie stwierdził jednoznacznie przyczyny śmierci, ale jedną z możliwych wersji jest właśnie porażenie prądem.

Jacek Chmielnik pochodził z kolebki filmu polskiego, Łodzi. Szkołę aktorką skończył w 1975 roku. W tym samym roku zadebiutował jako aktor na scenie teatru Ateneum w Warszawie. I to właśnie z teatrem związał najpierw swą karierę. W Ateneum występował w latach 1975-1977. Następnie grał na deskach teatrów: im. W. Bogusławskiego w Kaliszu (1977-1978), im. S. Jaracza w Łodzi (1978-1981), Polskiego w Poznaniu (1981-1982), Słowackiego w Krakowie (1982-1991), Nowego w Łodzi (1993-1996), a od 1997 roku był reżyserem w Teatrze Powszechnym w Łodzi. Za role teatralne został wyróżniony kilkoma prestiżowymi nagrodami.

Do jego najpopularniejszych ról filmowych należą kreacje komediowe w produkcjach Juliusza Machulskiego - obie części "Vabanku" i "Kingsajz". Jacek Chmielnik zagrał również w ekranizacji "Nad Niemnem" Elizy Orzeszkowej oraz "Między ustami a brzegiem pucharu" Marii Rodziewiczówny. W ostatnich latach występował przede wszystkim w serialach, m.in. "Samo życie", "Świat według Kiepskich", "Rodzina zastępcza" i "Warto kochać". W Telewizji Polskiej prowadził ponadto teleturniej "Kochamy polskie seriale".


Ale szok...

Marian Glinka nie żyje
Aktor teatralny i filmowy Marian Glinka zmarł w poniedziałek wieczorem w Warszawie w wieku 65 lat - poinformowała PAP we wtorek Aleksandra Malcher z warszawskiego Teatru Ateneum.

Glinka urodził się 1 lipca 1943 roku w Warszawie. Uczęszczał do Szkoły Baletowej, a w 1968 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie.

Po studiach związał się z warszawskim Teatrem Ludowym (1968- 1972), później przez trzy lata występował w Teatrze Komedia, a w latach 1975-1985 grał w Teatrze Dramatycznym, współpracując z Gustawem Holoubkiem. Występował także w Teatrze Nowym (1985-1989).

Jego kariera związana była nie tylko ze stolicą. W latach 1989- 1991 można było oglądać go w krakowskim Teatrze im. Słowackiego, a w połowie lat 90. - we wrocławskim Teatrze Współczesnym. Od 1997 roku pracował w warszawskim Teatrze Ateneum.

Glinka ma w swoim dorobku także role filmowe. W 1966 - jeszcze jako student - zadebiutował w komedii muzycznej "Kochajmy syrenki" Jana Rutkiewicza. Występował także w "Podwieczorku przy mikrofonie" i w kabarecie Jana Pietrzaka.

Grał m.in. w filmach "Za ścianą" (1971) i "Barwy ochronne" (1976) Krzysztofa Zanussiego, w popularnym serialu "Dom", w komedii Stanisława Barei "Nie ma róży bez ognia" (1974) i w serialu "Doktor Murek" (1979).

W ostatnich latach występował w "Quo Vadis" Jerzego Kawalerowicza (2001) i w serialach "Ranczo" czy "Klan" (2008) oraz "Rysiu" (2007) Stanisława Tyma.

Glinka pasjonował się sportem. Miał na swoim koncie tytuł mistrza Polski w kulturystyce. Wolny czas najchętniej spędzał w Tatrach.




Aktor Jacek Chmielnik zmarł tragicznie

Jacek Chmielnik, ukochany przez publiczność za jego niezapomniane role w filmach "Vabank" i "Kingsajz", nie żyje. Poraził go prąd w jego domu letniskowym pod Włodawą - dowiedział się dziennik.pl.

Aktor wypoczywał wraz z rodziną i znajomymi w Suchawie koło Włodawy. W jego domu letniskowym trwał remont. Wieczorem prawdopodobnie zepsuła się hydrofornia, więc aktor zszedł do piwnicy. Kiedy długo nie wracał, zaniepokoiło to jego córkę. Znalazła ojca leżącego na podłodze. Natychmiast wezwała pogotowie, ale na pomoc było już za późno. Mimo reanimacji Jacek Chmielnik zmarł.



Betonowa podłoga w piwnicy była wilgotna. Aktor nie miał butów. Ściągnięci na miejsce pracownicy zakładu energetycznego stwierdzili awarię instalacji elektrycznej. Nawet metalowe obudowy gniazdek elektrycznych znajdowały się pod napięciem 220 voltów.

Dlatego jako najbardziej prawdopodobną wersję tragedii przyjmuje się na razie porażenie prądem. Prokuratura zarządziła sekcję zwłok aktora.

Jacek Chmielnik zasłynął rolami w dwóch częściach komedii "Vabank" Juliusza Machulskiego, a także "Kingsajzie" tego reżysera. Wystąpił w "Nad Niemnem". Grał także w wielu serialach, takich jak "Polskie drogi", "Na dobre i na złe", "Świat według Kiepskich".

Ostatnio prowadził teleturniej "Kochamy polskie seriale" w TVP. Ale znany był nie tylko z ekranu. Za swoje role teatralne zebrał wiele prestiżowych nagród.

Przez całe życie związany był z teatrem. Debiutował na deskach warszawskiego Ateneum w 1975 roku, od razu gdy tylko skończył Wydział Aktorski łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej. Występował także w Łodzi, Kaliszu, Poznaniu i Krakowie. W latach 1993-1996 był dyrektorem Teatru Nowego w Łodzi. Od dziesięciu lat był reżyserem w łódzkim Teatrze Powszechnym.

Ja również jestem bardzo zadowolona z konferencji.
Jak już wspomniała Kabatka, przedstawione zostały różne drogi życia z dzieckiem z zespołem Downa. I tu stoję za stanowiskiem p. Anny Dodziuk - nie można zatracić siebie w tej gonitwie za "ulepszaniem" swojego dziecka. Czyż dziecko nie będzie szczęśliwsze gdy i rodzice będą szczęśliwi. Oczywiście musi to być zgodne z postawą rodziców i ich wizją życia ich niepełnosprawnego dziecka. No ale właśnie, większość z nas ma jeszcze zdrowe dzieci, które potrzebują "normalności". Nie obarczajmy i nie przytłaczajmy ich niepełnosprawnością brata czy siostry.
Poruszony został również problem naszych pociech za kilkanaście, -dziesiąt lat.....no właśnie i tu również opine zróżnicowane.....od hosteli, po przejęcie opieki przez rodzeństwo.....ale to pozostawmy każdemu do rozmyślania, ja jeszcze nie mam zdania....
Bardzo wzruszył mnie i ogromnie mi się podobał występ (wyświetlony) artystyczny osób niepełnosprawnych - głównie osoby z zespołem Downa, o którym opowiadał
p. dr Leszek Ploch - prowadzący właśnie takie zajęcia teatralne przy Teatrze "Ateneum"
w Warszawie.
O wychowaniu "bez klapsa" opowiadała p.Dorota Zawadzka "Superniania". Krytykowała ona tzw. "czarną pedagogikę", powtarzając, że klaps dociera do skóry dziecka a nie do jego psychiki.
A co "wyniosłam" z konferencji do zrealizowania w praktyce - a więc na pewno zapiszę się do "szkoły dla rodziców". O zawodzie mamy i taty, czyli jak nauczyć sie mądrego rodzicielstwa opowiadała p. Małgorzata Cwenar-Drapała - instruktor programu "Wychowanie bez porażek" (wykładowca UMCS w Lublinie).
Można by tak pisać i pisać, było na prawdę bardzo ciekawie i czas upłynął szybko. Wśród wykładowców, których poglądy również utożsamiam ze swoją wizją wychowania i odbierania dziecka z zespołem Downa byli państwo A. i T. Sobolewscy.
Bardzo się cieszę, że mogłam uczestniczyć w tej konferencji, która mnie bardzo wzmocniła i podbudowała w przekonaniu, iż nie trzeba do końca poświęcać swój wolny czas dziecku, nie trzeba być rodzicem-terapeutą "na siłę". Ważne są również relacje między małżonkami, a czyż nie są one w gruncie rzeczy dla dobra dziecka.
W następnej konferencji również będę uczestniczyła i wszystkim polecam!

10 lipca1969 roku w Buszkowie zmarł Bogumił Kobiela (urodził się 1931. 05. 31 w Katowicach).



Niezwykle popularny aktor przede wszystkim komediowy, reżyser teatralny. Po studiach, z grupą absolwentów krakowskiej szkoły zaangażował się do prowadzonego przez L. Zamkow Teatru Wybrzeże w Gdańsku, gdzie w latach 1953-55 i 1958-60 występował, a także sporadycznie reżyserował. W latach 1955-58 był z Z. Cybulskim oficjalnie oddelegowany przez teatr do pracy w teatrzyku studenckim Bim-Bom. Pisał tam teksty, reżyserował i występował jako aktor. W latach 1957-58 reżyserował i grał także w eksperymentalnym Teatrze Rozmów w Sopocie. Zdobył w tym czasie wielką popularność jako aktor estradowy. W 1960 przeniósł się do Warszawy i do 1963 był aktorem Teatru Ateneum. W latach 1963-66 grał w kabaretach Dudek i Wagabunda. Od 1966 do końca życia należał do zespołu Teatru Komedia. Często występował w telewizji, głównie w programach estradowych, m. in. w cyklicznym programie "Poznajmy się", który prowadził razem z Jackiem Fedorowiczem i Jerzym Gruzą, a także w Teatrze TV (pamiętna rola Pana Jourdaina w sztuce "Mieszczanin szlachcicem" Moliera). Był współautorem (z Jerzy Gruzą, pod wspólnym pseudonimem Misza Żęziło) farsy "Czy pani kogoś szuka". W 1999 (14.05) na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi odsłonięto jego gwiazdę w Alei Gwiazd (w okolicach Hotelu Grand i kina "Polonia").

Link do tekstu:
http://www.polskiefilmy.com/newactor.ph ... ec661ce2f1
http://pl.wikipedia.org/wiki/Bogumił_Kobiela

My pamiętamy także zabawny dokument z udziałem Bogumiła Kobieli w reż. Andrzeja Kondratiuka "Kobiela na plaży" z 1963 roku, w którym słychać przebój Czesława Niemena "Wiem, że nie wrócisz".

"Gazeta Wyborcza" z dzisiejszego dnia zamieszcza niezwykle barwny i ciekawy wywiad z Jerzym Gruzą, w którym aż skrzy się od anegdot na temat Bogumiła Kobieli.
Polecam!

(*)

(…)
dobrze że moi rodacy
emigranci z nad Wisły
nie zawiedli
w przeprawie przez
Hudson River
by odkryć
że drapacze białych obłoków
nie są tu aż taki niebotyczne.

‼Manhattan ‘93”
Czesław Niemen

Dla tych, którym ‼podchodzą wolne numery” (to oczywiście nawiązanie do dzisiejszej uroczystości przyznania ‼Złotego Berła” Fundacji Kultury Polskiej Wojciechowi Młynarskiemu [patron ‼Żorżyka”]. Wręczenie "Złotego Berła 2008" odbędzie się w Teatrze Ateneum w Warszawie) – dwaj ludzie z NY z orbity bliskiej Niemenowi - Maciek Radziejewski i Krzysztof Medyna - jako MATT RADO/KM - BLUES CONECTION - wykonują instrumentalną wersję standardu Mateusza Święcickiego [patron ‼Super Mateusza”] -
‼POD PAPUGAMI”.

KRZYSZTOF MEDYNA i MACIEJ RADZIEJEWSKI
wystąpili 22 sierpnia 2008 roku w nowojorskiej ‼Kredens Restaurant” podczas wernisażu prac emocjonalisty Janusza Skowrona.
ŠŽ Video by Anna Kilian.
ŠŽ Pictures by Thomas Masłowski.

VIDEO # 1 - KRZYSZTOF MEDYNA I MACIEJ RADZIEJEWSKI - KREDENS – NY – 08-22-2008
- "pięknie graja panie doktorze".

VIDEO # 2 (c.d.) –
‶PŁONĄCA STODOŁA”

VIDEO # 3 (c.d.)
i... kolejna porcja muzyki "ludzi Niemena"

(*)

Aktor teatralny i filmowy Marian Glinka zmarł wczoraj wieczorem w Warszawie w wieku 65 lat - poinformowała Aleksandra Malcher z warszawskiego Teatru Ateneum.

Glinka urodził się 1 lipca 1943 roku w Warszawie. Uczęszczał do Szkoły Baletowej, a w 1968 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie.

Po studiach związał się z warszawskim Teatrem Ludowym (1968-1972), później przez trzy lata występował w Teatrze Komedia, a w latach 1975-1985 grał w Teatrze Dramatycznym, współpracując z Gustawem Holoubkiem. Występował także w Teatrze Nowym (1985-1989).

Jego kariera związana była nie tylko ze stolicą. W latach 1989-1991 można było oglądać go w krakowskim Teatrze im. Słowackiego, a w połowie lat 90. - we wrocławskim Teatrze Współczesnym. Od 1997 roku pracował w warszawskim Teatrze Ateneum.

Glinka ma w swoim dorobku także role filmowe. W 1966 - jeszcze jako student - zadebiutował w komedii muzycznej "Kochajmy syrenki" Jana Rutkiewicza. Występował także w "Podwieczorku przy mikrofonie" i w kabarecie Jana Pietrzaka.

Grał m.in. w filmach "Za ścianą" (1971) i "Barwy ochronne" (1976) Krzysztofa Zanussiego, w popularnym serialu "Dom", w komedii Stanisława Barei "Nie ma róży bez ognia" (1974) i w serialu "Doktor Murek" (1979).

W ostatnich latach występował w "Quo Vadis" Jerzego Kawalerowicza (2001) i w serialach "Ranczo" czy "Klan" (2008) oraz "Rysiu" (2007) Stanisława Tyma.

Glinka pasjonował się sportem. Miał na swoim koncie tytuł mistrza Polski w kulturystyce. Wolny czas najchętniej spędzał w Tatrach.

Dwa miesiące temu lekarze zdiagnozowali u aktora złośliwy nowotwór.

z interia.pl

Górnośląskie Centrum Kultury
plac Sejmu Śląskiego 2
Katowice

11 Letni Ogród Teatralny
Spektakle dla dorosłych widzów, dla dzieci, wieczory kabaretowe oraz warsztaty teatralne dla dzieci i młodzieży - to wszytko znajduje się w programie XI Letniego Ogrodu Teatralnego w Katowicach, która potrwa od 4 lipca do 30 sierpnia.
LIPIEC / SIERPIEŃ 2009

SPEKTAKLE DLA DOROSŁYCH – godzina 21.00, soboty
1.Ludowy, Kraków, Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna – 04.07
2.Teatr Montownia, Warszawa, Utwór sentymentalny na czterech aktorów – 11.07
3.Teatr Teatr KTO, Kraków, Atrament dla leworęcznych – 18.07
4.Teatr Provisorium i Kompania Teatr, Lublin, Emigranci – 25.07
5.Teatr Centralny, Lublin, Kamienie w kieszeniach – 01.08
6.Teatr Korez, Katowice, Kolega Mela Gibsona – 08.08
7.Teatr Konsekwentny, Warszawa, Pacjent – 15.08
8.Teatr Polski, Bielsko-Biała, Szalone nożyczki – 29.08

WIECZORY KABARETOWE – godz. 20.00, niedziele
1.Kabaret Moherowe berety / Kabaret Jurki – 05.07
2.Kabaret Babeczki z rodzynkiem / Kabaret Nowaki – 19.07
3.Jachimek / Limo – 09.08
4.Kabaret Hrabi / Kabaret DNO – 30.08

• Spektakle dla dzieci - godz.16.00, niedziele:
Teatr Ludowy, Kraków, Niezwykły dom Pana A, czyli skradzione dźwięki - 5 lipca,
Teatr Ryletyle, Poznań, Kubusiowe granie - 12 lipca,
Teatr Pinokio, Łódź, Letnie Tuwimki - 19 lipca,
Teatr Figur, Kraków, Zapach słoni po deszczu - 26 lipca,
Teatr Co Nieco, Białystok, Baśń i bajek nieco - 2 sierpnia,
Teatr Banialuka, Bielsko-Biała, Czerwony Kapturek- 16 sierpnia,
Teatr Ateneum, Katowice, Pchła Szachrajka - 23 sierpnia,
Teatr Dzieci Zagłębia, Będzin, Królowa Śniegu - 30 sierpnia.

Ceny biletów: spektakle - 10 zł, kabarety - 15 zł.
www.letniogrodteatralny.pl

Sputnik nad Warszawą

Od 9 do 18 listopada dzięki Fundacji Wspieram oraz warszawskiej Kinotece odbędzie się w stolicy pierwszy Festiwal Filmów Rosyjskich pn.: Sputnik nad Warszawą. W czasie festiwalu, poza pokazami filmów, będą miały miejsce także wykłady o kinie rosyjskim, spotkania ze znanymi rosyjskimi reżyserami oraz inne atrakcje związane z kulturą rosyjską.

Cykle filmowe na Festiwalu Filmów Rosyjskich
(Wszystkie filmy prezentowane będą w oryginalnej wersji językowej z polskimi napisami.)
Perły kina ZSRR i rosyjskiego
Retrospektywa filmów Andrieja Tarkowskiego
Złote dokumenty
Kino XXI wieku
Kino nieme
Filmy animowane dla dzieci i młodzieży

Na pierwszy Festiwal Filmów Rosyjskich przygotowano także wiele różnorodnych atrakcji. Będą to m.in.:
- degustacje konfitury i czaju
- degustacje potraw kuchni rosyjskiej przygotowywanych przez warszawską restaurację „Babooshka”
- czytanie bajek rosyjskich dla dzieci zorganizowane przez księgarnię „Czuły Barbarzyńca”
- koncerty fortepianowe między seansami filmowymi – Lena Ledoff (Rosja)
- wystawa: „Film rosyjski w plakacie” – Rosyjski Ośrodek Nauki i Kultury (Gdańsk)
- wystawa rzeźb i plakatów z epoki socrealizmu, udostępnionych na czas festiwalu przez Muzeum Zamoyskich w Kozłówce
- pokazy slajdów pt.: „Najpiękniejsze zakątki Rosji” przed wybranymi 15 seansami filmowymi - biuro podróży Bezkresy
- wystawa zdjęć „Syberyjski przewodnik”
- wystawa rzeźb postaci z bajek z klocków Clicstoys
- wystawa zdjęć Filipa Łepkowicza z syberyjskiej zony - miejsca, które dokumentuje „Syberyjski przewodnik”
- czytanie bajek rosyjskich dla dzieci zorganizowane przez księgarnię „Czuły Barbarzyńca”. Agnieszka Glińska przeczyta „Wielką księgę baśni rosyjskich” oraz bajkę „Wilk i zając”
- przedstawienia teatralne w Teatrze Ateneum; adaptacja „Zbrodni i kary” jednej z najsłynniejszych powieści w literaturze światowej.

Więcej: www.filmros.pl

Ja się na pewno wybiorę.

Emil Karewicz



ur. 13 marca 1923 w Wilnie) - polski aktor teatralny, filmowy i radiowy.
Swoją karierę aktorską rozpoczął w Wilnie, w tamtejszym Teatrze Małym, gdzie zagrał role Małpy w "Kwartecie" I. Kryłowa. W czasie II wojny światowej przeszedł szlak z II Armią WP do Berlina. Po wojnie ukończył Studio Aktorskie Iwo Galla (wraz z m.in. Ryszardem Baryczem, Bronisławem Pawlikiem, Barbarą Krafftówną). Grał na scenach łódzkich: im. S. Jaracza i Teatrze Nowym. Od 1962 związany z Warszawą, występował w teatrach: Ateneum, Dramatycznym i od 1967 Ludowym (w 1975 przemianowanym na Nowy). Na emeryturę przeszedł w 1983.
Wśród wielu ról teatralnych należy wymienić: Oktawiusza w Juliuszu Cezarze W. Shakespeare'a, Capignaca w Buonapartem i Sułkowskim R. Brandstaettera, Franciszka Moora w Zbójcach F. Schillera, Gospodarza w Weselu S. Wyspiańskiego (Łódź), Liapkin-Tiapkina w Rewizorze N. Gogola, Spodka w Śnie nocy letniej W. Shakespeare'a, Hetmana Kossakowskiego w Horsztyńskim J. Słowackiego, Pagatowicza w Grubych rybach M. Bałuckiego, Łomowa w Oświadczynach A. Czechowa, Janusza w Panu Jowialskim A. Fredry, Jenialkiewicza w Wielkim człowieku do małych interesów A. Fredry, Stomila w Tangu S. Mrożka, Geronta w Szelmostwach Skapena Moliera (Warszawa). W 2005 powraca na scenę Teatru Nowego w Łodzi, by zagrać rolę Kalmity w Chłopcach S. Grochowiaka.
Jest znany z wielu ról filmowych, popularność przyniosły mu role: SS-Obersturmführera w filmie Jak rozpętałem II wojnę światową, króla Władysława Jagiełły (Krzyżacy i Wawelski conventus dowódców) oraz serialach Idea i miecz, Przyłbice i kaptury, a zwłaszcza Hermanna Brunnera w Stawce większej niż życie.
Uznanie natomiast zyskał rolą Warszawiaka w Bazie ludzi umarłych oraz dziadka w W kogo ja się wrodziłem. Ponadto wystąpił m. in. w Kanale, Cieniu, Bajlandzie, serialach Czarne chmury, Lalka, Polskie drogi, Szaleństwo Majki Skowron, Alternatywy 4, Sztos, M jak miłość, Barwy szczęścia Sukces, Tak czy nie, Na dobre i na złe. Występował w Teatrze TV (Maximathic, Młodość bez młodości, Oszukana, Poletko nad jeziorem) i Teatrze PR (Kilka dni w Reno, Kollokacja, Potop, Gehenna).
W 2004 odcisnął swoją dłoń w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach.

Po raz pierwszy świadomie zarejestrowłem jegosylwetkęw 1960 r. jako Jagiełłę w Krzyżakach. Od tej pory podziwiałem go zarówno w rolach cyników , twardzieli, brutali ale także wesołków.
Nie wiem jaki jest w życiu prywatnym. Ale na ekranie, tym małym i dużym jest .... moim Bogiem

Dzisiaj bezmyślnie przerzucając kanały TV natknąłem się na "Stawkę większą niż życie" i .... Emila Karewicza



Uderzyło mnie dlaczego tego wspaniałego aktora jeszcze nie było w tym topiku.
Gdyby przyznawano najwyższe laury sztuki scenicznej, Karewiczowi należałby się super Oscar za odtwarzanie postaci cyników, szyderców i obłudników.
Ale nie tylko.
Karewicz to również wzorzec wyrazistego i pełnokrwistego mężczyzny o niezwykle silnym charakterze

Swoją karierę aktorską rozpoczął w Wilnie, w tamtejszym Teatrze Małym, gdzie zagrał role Małpy w "Kwartecie" I. Kryłowa. W czasie II wojny światowej przeszedł szlak z 2 Armią WP do Berlina. Po wojnie ukończył Studio Aktorskie Iwo Galla (wraz z m.in. Ryszardem Baryczem, Bronisławem Pawlikiem, Barbarą Krafftówną). Grał na scenach łódzkich: im. S. Jaracza i Teatrze Nowym. Od 1962 związany z Warszawą, występował w teatrach: Ateneum, Dramatycznym i od 1967 Ludowym (w 1975 przemianowanym na Nowy). Na emeryturę przeszedł w 1983.

Wśród wielu ról teatralnych należy wymienić: Oktawiusza w Juliuszu Cezarze W. Shakespeare'a, Capignaca w Buonapartem i Sułkowskim R. Brandstaettera, Franciszka Moora w Zbójcach F. Schillera, Gospodarza w Weselu S. Wyspiańskiego (Łódź), Liapkin-Tiapkina w Rewizorze N. Gogola, Spodka w Śnie nocy letniej W. Shakespeare'a, Hetmana Kossakowskiego w Horsztyńskim J. Słowackiego, Pagatowicza w Grubych rybach M. Bałuckiego, Łomowa w Oświadczynach A. Czechowa, Janusza w Panu Jowialskim A. Fredry, Jenialkiewicza w Wielkim człowieku do małych interesów A. Fredry, Stomila w Tangu S. Mrożka, Geronta w Szelmostwach Skapena Moliera (Warszawa). W 2005 powraca na scenę Teatru Nowego w Łodzi, by zagrać rolę Kalmity w Chłopcach S. Grochowiaka.

Jest znany z wielu ról filmowych, popularność przyniosły mu role: SS-Obersturmführera w filmie Jak rozpętałem II wojnę światową, króla Władysława Jagiełły (Krzyżacy i Wawelski conventus dowódców) oraz serialach Idea i miecz, Przyłbice i kaptury, a zwłaszcza Hermanna Brunnera w Stawce większej niż życie.

Uznanie natomiast zyskał rolą Warszawiaka w Bazie ludzi umarłych oraz dziadka w W kogo ja się wrodziłem. Ponadto wystąpił m. in. w Kanale, Cieniu, Bajlandzie, serialach Czarne chmury, Lalka, Polskie drogi, Szaleństwo Majki Skowron, Alternatywy 4, Sztos, M jak miłość, Barwy szczęścia Sukces, Tak czy nie, Na dobre i na złe. Występował w Teatrze TV (Maximathic, Młodość bez młodości, Oszukana, Poletko nad jeziorem) i Teatrze PR (Kilka dni w Reno, Kollokacja, Potop, Gehenna).

W 2004 odcisnął swoją dłoń w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Letnia Scena Forum: recital Krystyny Tkacz

23.07.2009

Mam jedno oko zielone, a drugie oko niebieskie, patrzę na drogę, którą nadchodzą, demony co nie śpią jeszcze - tak w "Prologu z demonami" (słowa: Jerzy Górzański, muzyka: Jerzy Satanowski) śpiewała Krystyna Tkacz w maju w klubie Wytwórnia, podczas koncertu poświęconego Jerzemu Satanowskiemu.

"Prologu" nie usłyszymy co prawda podczas dzisiejszego recitalu artystki na Letniej Scenie Forum przy ul. Roosevelta 17, ale ten koncert będzie wyjątkowy. - To absolutna premiera, pierwszy raz będę prezentowała publicznie piosenki z nowej płyty, która ukaże się w listopadzie - mówi Krystyna Tkacz. - To piosenki Kurta Tucholsky'ego, wybitnego artysty, nieznanego w Polsce.

Tucholsky, zwany małym berlińczykiem, tworzył w międzywojennym Berlinie. Popełnił samobójstwo po dojściu Hitlera do władzy. - Są to piosenki satyryczne, liryczne, rodzajowe - opowiada śpiewająca aktorka. - Kiedy poznałam ten repertuar, oszalałam. Uwiodła mnie aktualność utworów. Uwiodła i jednocześnie zmartwiła, że nic się przez tyle lat nie zmieniło.
::: Reklama :::

Krystyna Tkacz jest aktorką teatralną i filmową, którą określa się mianem mistrzyni drugiego planu. Kojarzymy ją przede wszystkim z rolami w "Alternatywach 4" i "Zmiennikach" Stanisława Barei. Zagrała także w "Akcji pod Arsenałem" Jana Łomnickiego, "Życiu Kamila Kuranta" Grzegorza Warchoła,"Komediantce" Jerzego Sztwiertni, "Kolejności uczuć" Radosława Piwowarskiego, "Ucieczce z kina Wolność" Wojciecha Marczewskiego.

Na stałe pracuje w Teatrze Ateneum w Warszawie. Obdarzona wspaniałymi warunkami wokalnymi, często i chętnie występuje w spektaklach muzycznych i na koncertach. A my o klasie tej śpiewającej aktorki będziemy mogli przekonać się już dziś wieczorem.

(anp) - POLSKA Dziennik Łódzki

ostatnia aktualizacja: wtorek, 28 sierpnia 2007 godz. 19:33

Pożegnaliśmy Jacka Chmielnika

Na łódzkim cmentarzu Zarzew pochowany został we wtorek znany aktor Jacek Chmielnik. Artysta zmarł kilka dni temu w wyniku porażenia prądem. Miał 54 lata. Żegnali go najbliżsi, przyjaciele, znajomi i mieszkańcy Łodzi. Ceremonię na cmentarzu poprzedziła msza św. w kościele środowisk twórczych.

"W tak trudnych chwilach powinno się zamilknąć, bo cóż mogą znaczyć słowa w takim momencie" - powiedział łódzki duszpasterz środowisk twórczych ks. Waldemar Sondka nad urną z prochami zmarłego artysty. Kapłan zwrócił się do dzieci aktora, aby starałyi się "wypełnić testament, który im ojciec zostawił".

Odczytano wiersz "Giewont" autorstwa Chmielnika, w którym artysta m.in. dziękował Bogu za "radość istnienia i tworzenie". Syn zmarłego - Igor - zagrał nad urną na skrzypcach. Jak powiedział, "ojciec bardzo lubił jak on gra".

Chmielnik zginął w ubiegłym tygodniu. Do tragedii doszło w miejscowości Suchowa na Lubelszczyźnie. Chmielnik wypoczywał tam w swoim domku letniskowym wraz z rodziną. Wieczorem zszedł do piwnicy, bo zepsuła się instalacja wodna. Stanął w kałuży rozlanej wody i wtedy poraził go prąd. Niestety, mimo reanimacji zmarł.

Chmielnik był popularnym i lubianym aktorem. Ukończył wydział aktorski w Łodzi, na scenie debiutował w warszawskim Teatrze Ateneum. Grywał także w teatrach w Kaliszu, Łodzi, Poznaniu i Krakowie. Zajmował się również reżyserowaniem spektakli teatralnych. Wielką popularność przyniosły mu role w filmach Juliusza Machulskiego "Vabank" i "Kingsajz". Zagrał w wielu filmach i serialach - m.in. "Polskich drogach", "Nad Niemnem", "Świecie według Kiepskich", "Na dobre i na złe".

ŹRÓDŁO: www.wiadomosci.tvp.pl/lodz

Krzysztof Zaleski urodził się w 1948 roku w Świętochłowicach, był absolwentem filologii polskiej Uniwersytetu Warszawskiego i Wydziału Reżyserii warszawskiej PWST.

Związany ze scenami warszawskimi, Zaleski był reżyserem w Teatrze na Woli, w Teatrze Współczesnym i w Teatrze Dramatycznym. Od 1988 roku współpracował z Teatrem Ateneum i Teatrem Telewizji. Wykładał w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, a w latach 1987-1990 był prodziekanem Wydziału Reżyserskiego.

Szerszej publiczności znany jest z ról filmowych. Wystąpił między innymi w "Gorączce", "Szansie", a także w serialu telewizyjnym "Zmiennicy".

Ponadto zagrał w filmach: "Niedzielne dzieci", "Próba ognia i wody", "Człowiek z żelaza", "Życie za życie. Maksymilian Kolbe", "Ekstradycja 2", "Sztos", "Cudownie ocalony", "Summer Love", "Drugi sztos".

Krzysztof Zaleski reżyserował recitale i koncerty Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Zrealizował także spektakl muzyczny, blues-operę Jacka Kaczmarskiego "Kuglarze i wisielcy" w Teatrze Nowym w Poznaniu i spektakl baletowy do muzyki Igora Strawińskiego "Święto wiosny" w Teatrze Wielkim w Warszawie.

Wspominając zmarłego reżysera i scenografa Krzysztofa Zaleskiego aktor Damian Damięcki powiedział, że był on był wspaniałym, barwnym artystą, ale przede wszystkim kolegą i przyjacielem.

Damięcki podkreślił, że Zaleski był człowiekiem, na którym zawsze można było polegać, barwnym i kontrowersyjnym artystą. Aktor dodał, że śmierć Krzysztofa Zaleskiego to dla wszystkich ogromna strata.

Pisarz Antoni Libera skomentował, że śmierć Krzysztofa Zaleskiego jest kolosalną stratą . Libera ocenił, że kariera Krzysztofa Zaleskiego nabrała rozpędu po tym jak został dyrektorem Teatru Polskiego Radia i szefem Programu Drugiego Polskiego Radia. Zajmował się nie tylko aktorstwem i reżyserią, również sporo pisał - mówił o zmarłym.


2 listopada jest 306. (w latach przestępnych 307.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 59 dni.

Święta
imieniny: Agapiusz, Ambroży, Bogdan, Bohdan, Bohdana, Bożydar, Eudoksjusz, Henryk, Jerzy, Malachiasz, Małgorzata, Marcjan, Stojmir, Stomir, Teodot, Tobiasz i Wiktoryn
Kościół katolicki - Zaduszki

Wydarzenia w Polsce
1925 - Złożono prochy w Grobie Nieznanego Żołnierza na placu Saskim w Warszawie.

Wydarzenia na świecie
1789 - Upaństwowiono dobra kościelne we Francji.
1914 - Rosja, Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę Turcji.
1917 - Ogłoszono tzw. deklarację Balfoura, przewidującą stworzenie w przyszłości państwa żydowskiego.
1920 - W Pittsburghu w Stanach Zjednoczonych powstała pierwsza na świecie publiczna stacja radiowa.
1930 - Hajle Syllasje został koronowany na cesarza Etiopii.
1949 - Podczas konferencji okrągłego stołu przyznano niepodległość Indonezji.
1965 - W Waszyngtonie podpalił się Norman Morrison w proteście przeciw wojnie wietnamskiej.
1988 - W Internecie pojawił się pierwszy w historii wirus napisany przez Roberta T. Morrisa Jr.
2004 - George W. Bush został ponownie wybrany na prezydenta USA.

Urodzili się
1667 - Jakub Ludwik Sobieski, polski królewicz (zm. 1737)
1755 - Maria Antonina Austriaczka, królowa Francji (zm. 1793)
1860 - Marcin Kasprzak, polski działacz robotniczy (zm. 1905)

Zmarli
1950 - George Bernard Shaw, angielski dramatopisarz, krytyk i publicysta (ur. 1856)
1966 - Peter Debye, holenderski fizyk i chemik, laureat Nagrody Nobla z chemii z roku 1936 (ur. 1884)
1979 - Roman Sadowski, polski poeta, satyryk (ur. 1914)
1980 - Piotr Gołębiowski, polski duchowny katolicki, biskup sandomierski (ur. 1902)
1996 - Eva Cassidy, amerykańska piosenkarka (ur. 1963)
1996 - Janusz Warmiński, reżyser i dyrektor warszawskiego Teatru Ateneum oraz polskiej sekcji Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ur. 1922).
1996 - Artur Międzyrzecki, polski poeta, prozaik i tłumacz (ur. 1922)

za wikipedią

Cicho jest, bo byłam w Warszawie i właśnie wróciłam.

A co tam robiłam? Byłam na wycieczce klasowej. Była super. Dużo zobaczyliśmy, codziennie chodziliśmy do teatru (Ateneum, Komedia, Polonia i Narodowy), mieliśmy prywatne spotkanie z Jandą, byliśmy na Sadybie i w ogóle Jak dla mnie Warszawa jest super, lubię takie duuże miasta, choć z moją orientacją to pewnie bym się w niej tak zgubiła jak w tej Arkadii (swoją drogą, zakupy udane) W ogóle to momentami czułam się jak stereotypowa blondynka Zabawnie było ^^

Aczkolwiek chłopacy musieli wtopić z alkoholem... ;-/ No i mieliśmy popierdolonego kierowcę, który non stop techno puszczał, no i ogólnie we wszystkim nam robił na złość. Poza tym nie wiem po co jechała z nami nasza polonistka, która tylko przeszkadzała... No i bardzo żałuję, że nie mogłam iść nigdzie na imprezę, bo miałam ogromną ochotę... Ale już w poniedziałek idę na 18-nastkę, a 2 lipca mamy imprezę pożegnalną Agi, koleżanki z klasy, bo ona do Stanów na rok wyjeżdża...

No, ale jak mówiłam - ogólnie było zajebiście ^^

Poza tym spotkałam się z Kinią :* Poniżej daję jedno nasze zdjęcie

http://img514.imageshack.us/img514/4595/jaikingago6.jpg

Więcej potem wrzucę fotek

Cześć,

Czy w okolicy teatru Ateneum w Warszawie znajduje się jakiś sklep modelarski? Będę miał w przyszłym tygodniu około 2h i chętnie bym coś odwiedził...